Zoals een biddende roofvogel in de lucht staat, wachtten wij een paar jaar geleden op jouw uitslag. Toen die kwam, stortten we neer. Iedereen om ons heen, en ik misschien nog wel het meest, dacht dat het een doodsklap zou worden. De vakantie in Portugal ging niet door. In plaats daarvan kocht ik een zeilbootje; een Valk. Hiermee hebben we de Kaagse Plassen bevaren zodat chemo, operatie en bestraling door kon gaan. Innmiddels zijn we een paar jaar verder. Honded procent genezen verklaard worden, zit er niet meer in. Toch bleef de doodsklap uit en stegen wij weer op.
Over een week vertrekken we naar Portugal, nog steeds gezins-compleet. En af en toe sta ik te bidden in de lucht.


Mooi Arjan.
Een roofdier weggejaagd. ?
Geniet van port en Portugal.
Mooi Arjan!
@Ewald, Mien en Inge; dank jullie wel!
Hierbij mijn oprechte wens dat het gezin, met hetzelfde vertrouwen waarmee de reis naar Portugal opnieuw is geboekt, er ook vertrouwen groeit in wat positieve geest kan doen voor het lichaam.
Ik zie dit in mijn werk als palliatief Verpleegkundige zo vaak, dat ik er toch weer aan moest denken toen ik dit verhaal las. sterkte
@Moeder: Dankjewel. Reizen in vertrouwen doen we graag.