Met zijn afgrijze-lelijk voorkomen heeft hij het weer voor elkaar gekregen, me op de kast te krijgen. We spreken al tijden niet tegen elkaar maar zelfs dat mag niet baten.
Onze waarde frêle, bedoelt het goed, heus. Het was een valk onwaardig bestaan geweest, direct na ‘de Val’.
Waar ik, zoals iedere dag genoot van mijn welverdiende zaad-aar heeft Me-me de poes van de buren, mijn, met metaal omhulde onderkomen omvergeduwd. Zomaar. De Val heeft gemaakt dat mijn pootje nu gespalkt wordt met een saté stokje.
Daarna was hij er opeens. Met zijn zelfingenomen boze blik en kuif. Ik mag hem niet en daarmee basta. Laat ze zichzelf maar vierentwintig zeven een spiegel voor gaan houden, ik praat niet meer.

Onze valkparkiet is ook ooit van zijn stok gevallen. Sociale dieren zijn het. Hij ging altijd eten als wij ook aan tafel gingen. Totdat hij dus van zijn stok viel. Tijdens het eten. Door een opgeblazen longbalg. Niets aan te doen zij de dierenarts. Die ons ook nog eens vertelde dat een valkparkiet eigenlijk een kleine kaketoe is. Hij behoord tot de papegaaien en niet tot de parkieten. Wisten wij veel.
Ahhhg….wat een lief verhaal Mien
We hebben hem in onze tuin begraven, in een klein loden kistje, anders eten de beesten hem op. Daarna hebben we cake gegeten en naar foto’s. We hadden gelukkig ook nog wat korte filmopnamens. Onder de douche, in de tuin in de zon. Kraaiend van plezier. Droef dat hij er niet meer is. Onze Roekie.
… foto’s gekeken.
opnames of opnamen