Zondaar. Dat is het eerste wat bij mij opkomt. Bij het horen van het woord trump. Je zult maar een grote slurf hebben. En vervolgens die slurf steken in andersman zaken. Andersvrouw moet ik eigenlijk zeggen. Je zou zo’n slurf spontaan bij zijn lurf nemen, toch? Maar niemand die het durft. Daarvoor heb je behoorlijk wat slurfdurf nodig., of lurfdurf.
Gelukkig ken ik genoeg slurfdurvers én lurfdurvers. Zij zijn allen in staat op met hun durfslurf of lurfslurf degenen die hun slurf in andermans of andervrouws zaakjes te steken hun oren te wassen. Ongeacht hoe groot of klein die zijn. Ze kunnen alle maten aan. En mocht er dan een klein wit breedwaaiend toepetje tussen die oren zitten, geen probleem!
Oeps. Toupetje natuurlijk. En een punt achter nodig weg. Om in plaats van op. Een te weg. En daarvoor in de plaats een extra hoe. Ik overweeg nu toch maar om het stukje opnieuw in te zenden. Alhoewel. Nee. Doe ik Frank niet aan. Imperfectie is ook goed, toch?
@Mien. Leuk stukje. Met slurfdurf een origineel woord geïntroduceerd.
Jammer van de foutjes. Misschien een idee om een stukje niet in je enthousiasme meteen in te zenden, maar een dagje te laten bezinken. Kun je de foutjes er nog uithalen.
Een dag? Maximaal drie uur en zesenvijftig minuten in dit geval. Maar met imperfctie is ook niets mis.
Werkt in ieder geval prima zo. Het houdt mijn zenuwen in bedwang bij een van de meest fantastische tenniswedstrijden van dit jaar. Go Federer.
@Mien. We zijn het werkelijk zelden eens met elkaar. Go Djokovic. Wat mij betreft kunnen we wel gewoon met elkaar door een deur.
Wie gaat deze prachtige en spannende Wimbledonfinale winnen?
De muur of de alleskunner?
Wie houdt het hoofd koel? De man uit het Oosten of de bergman?
De nummer één of de nummer twee?
De nummer twee heeft al twee wedstrijdpinten gehad met zijn aanvallend spel.
De gehaaide nummer één heeft nu weer de beste kansen.
Ik begrijp dat Ewald. Jij bent een werkpaardje en ik een romanticus die van kwaliteit houdt én de aanval. Maar meestal wint de verdediging. Daar heb je een punt. We staan in ieder geval op een drempel van tennisgeschiedenis schrijven.
Op naar de finale tiebreak. Die Federer nu eindelijk eens mag winnen. ?
Respect voor beide spelers. Knap dat Djokovic de 11e game eruit wist te slepen im de vijfde set.
Daar komt de final tiebreak.
Ik bijt mijn slurf er bijna af van de spanning. Help!
Ik gun het ze beiden nu. Wat een wedstrijd. Monsterfinale. De langste ooit op Wimbledon. Chapeau voor beide heren.
Wauw wat een finale. Genoten. Sorry voor al het enthousiasme. 120W heeft me door de spanning geholpen. Felies Jolo. Respect Roger.
@Mien. Je kent me niet goed. Ik ben inderdaad een werkpaard, maar daarnaast ben ik een romanticus pur sang. Ook ben ik een schaker en dan wint de aanvaller meestal.
Maar wat een partij. Een genot voor iedere liefhebber, ongeacht je favoriet. Inderdaad, alle respect voor Roger Federer.
Ik houd het toch bij werkpaard op de eerste plaats. Trekpaard mag ook. Zeepaard is dan weer romantischer. Zolang het geen zeeppaard wordt. Nijlpaard kan ook nog. Maar die zijn niet zo sympathiek. Dus die laat ik maar even buiten beschouwing. Een wit paard kun je ook nog zijn. Dat is ook romantisch. Als ridder dan.