“Ik zeg het voor de laatste keer: geen gezeur over mijn broeken!”
“Ik zeur ook niet over je broeken, maak alleen een opmerking over de gepastheid van je kleding voor het feest vanavond.”
“Dat is dus gezeur! Doe je oren open, trut!”
“Ik hoor je, en ik luister ook naar je. Maar het zou fijn zijn als je iets minder abstract bent in het uiten van je beleving van mijn opmerkingen. Wat versta jij onder gezeur, bijvoorbeeld. Dat is me niet duidelijk.”
“Nou moet je helemaal ophouden te koeterwaalsen met je dure praat. Je weet best wel wat ik bedoel en nou je bek houden!”
“Ik zou desondanks graag zien dat je een nette broek aandoet. Zonder scheuren, met vouw.”

@Berdien. Een gezellig stel. Scenes uit een huwelijk? Hopelijk niet autobiografisch.
Ewald: Er had wat mij betreft ‘fictie’ bij kunnen staan. Maar breek me de bek niet open wat betreft de eigen matrimoniale taferelen.
@Berdien. matrimoniaal. Wat een prachtig woord. Ik kende het niet. Dank je wel.
@Berdien. Een situatie waar je de kriebels van krijgt goed beschreven.
Ik dacht aan twee zusjes, of aan een moeder en een dochter… (Omdat ik me niet kan inbeelden dat ik zou trouwen met een man die ik van kledingadvies zou moeten bedienen…?)