De meeste beroepsnamen zijn voor man en vrouw hetzelfde. Maakt het qua taalgebruik ook wat makkelijker. Vaak zeggen we toch nog wel secretaresse.
Bij het woord veilingmeester zie ik vaak ook vrouwelijke namen staan. En zo zijn er natuurlijk nog talloze voorbeelden te noemen. Dat doet me wel aan tijden van weleer denken: de meester en de juf. Aan andere mogelijkheden werd in die tijd simpelweg niet door het gros gedacht.
Schiet me nu te binnen dat het woord meester mogelijkerwijs in bepaalde, misschien wat pikante, situaties te veel verwarring met zich mee kan brengen. Een cliënt kan toch duidelijk een voorkeur hebben voor een sm-meester of sm-meesteres. Bij veilingmeester lijkt me die behoefte aan duidelijkheid toch een stuk minder.

Recente reacties