Nog voordat de zon opkomt worden de planten ingeladen. Ruim anderhalf jaar lang heeft hij ze gekoesterd, met alle liefde verzorgd. In de kassen groot geworden. De passie voor het vak, voor de plant, zie je terug in de kwaliteit van deze Goldcrest. Nu is het tijd om ze aan te bieden op de veiling.
Vol spanning kijkt hij als de klok in beweging komt. Nergens komt vloek en zegen zo dicht bij elkaar als op een veilingklok. De tranen springen zowaar in zijn ogen als hij gedesillusioneerd toekijkt hoe zijn werk wordt weggedraaid op 0,10 Euro. Weer zijn de kosten vele malen hoger dan de verwachte opbrengst. Tegen de overweldigende concurrentie vanuit andere landen is hier geen kruid gewassen.
Markt en veiling overspannen doorgedraaid.
Wat erg als het dan ook nog eens liefdeswerk is.
Toch maar wat anders telen in de kassen.
En dat onderhands verkopen. Moet lukken. 😉
Het verdriet is voelbaar in je verhaaltje.
Overigens is de uitdrukking: ‘Er is geen kruid tegen gewassen.’
Je hebt dan wel tweemaal tegen. Je kunt dat oplossen door te beginnen Met de overweldigende concurrentie.
Of kan het eerste tegen voor beide situaties gelden? Ik twijfel.
De frustratie, na je ziel en zaligheid erin gelegd te hebben, druipt van het stukje af.Goed beschreven dus. Volgens mij moet gekoesterd met een ‘d’.
Vaak is een kas ingericht voor één enkel gewas. Iets anders kweken is praktisch niet mogelijk. Helaas maken veel ondernemers het mee dat hun produkt zomaar weggedraaid wordt. verkoop onderhands, of aan particulieren is vaak geen haalbare zaak, Mien. Thx voor je reactie.
Levja, ik ken de uitdrukking. Ik denk nog even na over hoe het erbij staat nu.
Hendrike, oeps…je hebt gelijk. Thx
@Luc: het blijft treurnis troef hoe import en export geregeld zijn. De zegen wordt een zucht…