Samen staan we bij de schouw in zijn ouderlijk huis.
Nu ook zijn moeder is overleden, erft hij dit monumentale pand. Hij heeft zich hier echter nooit thuis gevoeld. Alles ademt een ijzig verleden uit. Vooral nooit uitgesproken gedachten, laat staan gevoelens.
‘Wat gaat er nu door je heen?’
Hij hoort mijn vraag niet. Of hij wil het niet horen.
Heel lang blijft het stil. Ik geef hem een glas cognac. Hij ruikt, neemt een grote slok.
Dan zegt hij: ‘Mijn moeder las mij altijd voor uit “Le petit Prince” van Antoine de Saint-Exupéry. Wat de vos zei, is mij altijd bijgebleven.’
‘Wat?’ vraag ik.
‘Alleen met je hart kun je goed zien, het wezenlijke is voor het oog onzichtbaar.’

En natuurlijk een stukje muziek van de film.
https://www.youtube.com/watch?v=DLx-P0SGm_A
@Levja. Leuk dat je zo een ode brengt aan deze klassieker. Het boek is in vele talen en dialecten vertaald, zelfs in het Venloos.
Wat het ook zo bijzonder maakt is dat het tegelijkertijd een kinderboek, een psychologisch boek en een filosofisch boek is. Overigens ook een poëtisch boek.
Ik heb dit boek ooit met een leesgroep besproken.
Er zijn veel verschillende interpretaties van ‘Le petit Prince’, onder andere dat hij een vorm van autisme heeft (Asperger). Dat zou zijn repetitieve gedragingen en zijn angst verklaren.
Al met al een gelaagd boek, dat je vanuit diverse invalshoeken kunt lezen.
Dank voor je mooie reactie Cesar.
Ik vind het een prachtig boek, dat ik regelmatig even oppak.
Ook de film vond ik mooi. En inderdaad op veel manieren te interpreteren.
Ook een favoriet op alle literatuurlijsten voor het vak Frans. Omdat het zo weinig tekst heeft. Maar een geweldig boek. Leuke ode. En ja … ook in het Venloos … dat zegt genoeg …. alleen nog niet toen ik in de schoolbanken zat … helaas.
Levja. Hoewel het verhaal mijn genre niet is, mooi verteld.
Voorgaand verleden: tautologie. Beide betekenen of verwijzen naar hetzelfde.
Jammer genoeg weet ik niet meer welke boeken op mijn literatuurlijst voor Frans stonden, Mien.
Ik heb het boek van mijn moeder gekregen. Of voor mijn verjaardag of van/voor Sinterklaas. Ze wilde het zelf graag bekijken en lezen. Zij kocht veel boeken voor ons (kinderen), zelden voor zichzelf.
Ha Han, wat klinkt dat deftig: ‘niet mijn genre.’
Wel fijn dat je het mooi verteld vindt.
Ik heb nooit de illusie gehad dat ik het met mijn schrijven iedereen naar de zin zou kunnen maken. Ik wil dat ook niet eens. Dit bracht mooie herinneringen bij me boven en dat maakt mij dan blij.
Het is inderdaad een tautologie en dus fout. Het allitereerde zo lekker. En ik hoefde er geen lidwoord bij te gebruiken. Ik heb er nu ijzig van gemaakt. Volgens mij kan dat ook zonder lidwoord. En adem en ijzig passen ook bij elkaar.
Han, nu ben ik toch bang dat het moet zijn: ‘Alles ademt een ijzig verleden uit.’
Dan moet ik ergens een woord schrappen. Ik ga nadenken.
Levja. Genres qua muziek, literatuur, film… zo deftig ben ik nu ook weer niet hoor in mijn pak met stropdas. Haha.
Natuurlijk moet je schrijven wat jij mooi of belangrijk of wat dan ook vindt.
Ik zou er ver verleden van maken.
Han, ik heb een en ander aangepast. Een ijzig verleden vind ik passender dan een ver verleden. Voor hem is het niet zo ver, dat er een ijzige sfeer hing.
Kan ook.
@Levja: ik beken dat ik boekje nooit heb gelezen, de Franse versie wel ooit doorgebladerd. Gemotiveerd door jouw stukje ga ik het nu lenen uit de bieb.
Ik ben benieuwd hoe je het vindt, Lisette.
Voor mij is het heel betekenisvol. Op meerdere manieren.