Pinda’s op vrijdag die van maandag kunnen zijn. Te ronde gehaktballen voor het predicaat ‘Uit eigen keuken’. Aan de muur van de bruine kroeg zwart-witfoto’s van vergane artiesten.
Kees heeft het hoogste woord, Joop gaat ertegenin. Willem is het met beiden eens, Toon houdt geïrriteerd zijn mond. Als je kon klaverjassen met drie man, was Toon overbodig. Zijn stropdas is uit de tijd geknoopt en hij valt uit de toon met zijn gin-tonic bij de jeneverdrinkers. De kaarten heeft hij in zijn linkerhand, met de rechter stampt hij onafgebroken het citroentje plat.
‘Mot je door het glas heen?’ schreeuwt Kees.
‘Ik ga naar buiten,’ zegt Toon, ‘het benauwt me hier.’
Hij geeft geen nadere uitleg, van nakaarten houdt hij niet.


Wat een sfeer… Ik ben benieuwd hoe het verder gaat.
Lousjekoesje. Dank je.