Mot, insect, nachtelijk actief mens. Wat motje? Vraagt de dichter aan het insect naast hem; zonder aanhalingstekens. Niks, helemaal niks, antwoordt het motje; eveneens zonder aanhalingstekens. Schaam je, antwoordt de dichter. Ik sla je zo meteen te pletter. Dat durf je niet. Is dat een uitdaging? Absoluut. En hoe ga je dat dan doen? Met mijn vleugels. Ha, ha, dat red je nooit. Wel hoor, ik heb al drie Red Bull op. Oh, dat verandert de kwestie aanzienlijk. Nu word ik bang. Dat bedoel ik. Maar angst is een slechte raadgever. Dat neem ik dan maar voor lief. Top. Ik ben immers een nachtvlinder. Een wat? Een motje, maar wel een lief motje. Eentje die schrijft, dicht, middenin de nacht.

Recente reacties