Inderdaad, we leven in een vrij land. We mogen zeggen wat willen. Vrijheid van meningsuiting is een groot goed. Al ben ik meer voor een vrijheid van gedachten, die doen namelijk niet zo’n zeer. Ik weet het, dit is een glad ijs-tekst. Voor je het weet glijden we af naar dictaturen. Erg vaak roept Amnesty International op om protestacties te steunen als er mensen gemuilkorfd gevangen zitten.
Ik stel een compromis voor: laten we een quotum instellen aan vrouwonvriendelijke, xenofobe en/of discriminatoire teksten. Na x-keer is het wel voldoende op X. Maar ook in de Tweede en Eerste Kamer moet de voorzitter ingrijpen als de grens aan ellendige teksten is bereikt.
Ik broed nog op een gepaste straf bij overtreding.
« Last van mijn quotum
Opzij, opzij »
« Last van mijn quotum Opzij, opzij »
Column, Maatschappij, Mensen
Paal en perk
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Last van mijn quotum Opzij, opzij »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik ben van mening dat je blij moet zijn dat het internet (X) niet gecensureerd wordt anders krijg je Turkse of Iraanse toestanden. Wel kun je besluiten om de krant niet te lezen, sociale media links te laten liggen enz. Ik heb geen last van FOMO en dat bevalt me prima.
Tekst aandachtspunten: steun(en), (o)vertreding.
@Luc: ik zoek liever een middenweg tussen ‘alles kan’ en ‘niks mag’. En dat is best ingewikkeld.
Dank voor je taal-opmerkingen. Ik heb er gewoon overheen gelezen.
Zolang ze het Rijks maar met rust laten … 😉