We verhuisden op afstand. Wonen in de ene plaats en instructies geven aan de werklui elders. In het oude thuis vulden we massa’s dozen. Het eind was in zicht: de vloer zou worden gelegd, en de dag erna kwam de verhuizer.
En toen werden we gebeld: het was te koud in huis, dus de vloer kon pas een dag later worden gelegd. Dat vroeg om crisisberaad: wat nu te doen?
We hebben het verhuisplan laten doorgaan. Dan de spullen maar op het kale beton, iets creatievers kregen we niet bedacht. Drie dagen later kwam de vloerlegger, en dus moest de kamer weer ontruimd worden. Het sneeuwde, dus alles onder doeken. Die avond sjouwden we alles weer naar binnen. Eindelijk thuis!
« Stop de Perzen
Rariteitenkabinetscrisisberaad »
« Stop de Perzen Rariteitenkabinetscrisisberaad »
Column, Mensen
Gevloerd
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Stop de Perzen Rariteitenkabinetscrisisberaad »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
En s’avonds nogmaals gevloerd. Onderuit en met spierpijn te bed.
En nogmaals crisisberaad heel laat. Er moet nog een vinkje gezet. 😉
Wat een gedoe is verhuizen toch. Dan denk je alles goed gepland te hebben en dan gooit het weer alles overhoop.
Ik ben naar dit huis ook in de sneeuw verhuisd. Gelukkig binnen hetzelfde dorp. Mijn kat ontsnapte toen. Crisisberaad, posters, verdriet. Een week later vonden we hem bij mijn oude huis.
@Lousjekoesje: inderdaad een hele onderneming, en poezen vinden hun weg wel.