Toen ik afstudeerde, kreeg ik een toerfiets. Oogde als een racefiets, maar er zat wel een bagagedrager op. Ik heb hem helemaal versleten, en toen naar de Kringloop gebracht. Daar waren ze enthousiast over de staat van het frame. Ik kreeg bijna spijt.
Mijn kinderen razen op heuse racefietsen. Op de strava-app kunnen ze van alles bijhouden. Je kunt kampioen worden op een stuk straat. Een soort werelduurrecord, maar dan in het klein.
Onlangs vertrokken ze voor een tocht van Amsterdam naar Parijs, Ze hebben het niet gehaald, dat bleek een brug te ver. Echt gehecht aan hun fiets zijn ze niet. Er is altijd weer een nóg nieuwere. Hoe duurder, hoe minder weerstand. En minder tegengas tegen de verleiding.
« Het ontbrekende overzicht
Zuurrecord »
« Het ontbrekende overzicht Zuurrecord »
Column, Maatschappij
Doortrappen
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van lisette of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Het ontbrekende overzicht Zuurrecord »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik heb meer dan 1 fiets. De fiets voor dagelijks gebruik is het oudst maar ook het meest stevig. Reparaties voer ik steeds meer zelf uit. De fiets poetsen zoals ik vroeger vaak deed, doe ik niet..meer. Ik fiets graag maar beslist niet naar Amsterdam en net zo min naar Parijs.
@Luc: ik twijfel een tijdje over het aanschaffen van een elektrische fiets. Goed voor m’n knieën, maar ik val iets te vaak tegenwoordig. Maar naar Amsterdam of Parijs wil ik ook niet, op welke fiets dan ook.
Mijn eerste fiets (zonder zijwielen) was een minifiets. Een blauwe. Gekregen met de Heilige Communie. Een traditie in het katholieke Zuiden. Van mijn tante krreg ik een grote chocoladereep van Verkade met twee rijksdaalders erop geplakt.
@Mien: ah, leuke herinneringen. Ik weet van mijn (Heilige) Communie vooral nog mijn haarkransje te herinneren. Daar was een
stefanotis in verwerkt. Ik rook heerlijk die dag.
Mien, op 8 of 9-jarige leeftijd doe je de eerste communie en op z’n vroegst pas op 12-jarige leeftijd de heilige communie. Een minifietsje past wel bij een kind van acht, maar niet bij een kind van 12, tenzij je in de groei sterk bent achtergebleven.
Ondergetekende heeft nog wel de eerste communie gedaan, maar op 12-jarige leeftijd was ik al afgehaakt. Toen ± 35 kinderen naar de kerk gingen om hun heilige communie te doen, bleef ik met een ander jongetje uit mijn klas achter op school. Onze juffrouw: ‘Ach, wat jammer, twee jongetjes die geen kind van God willen worden.’
Ik zal het nooit vergeten.
Natuurlijk. De eerste communie was het. Inderdaad. Na de doop het vormsel. En na het vrmsel voor de zekerheid nog een toegift ter herinnering. De Plechtige communie. Allemaal heel heilig. Vooral voor de gelovigen onder ons. Tis alweer lang geleden. Weet niet eens meer of ik de Plechtige ooit gedaan heb. Wij mochten kiezen volgens mij tussen, katechismus, muziekles of handenarbeid in klas 6 lagere school. Ik weet het niet meer. Mijn moeder was al overleden en was zeer gelovig, mijn vader geloofde niet echt. Handenarbeid werd het denk ik. Ja. De blauwe minifiets (tweedehands maar als nieuw) vergeet ik daarentegen nooit meer