Verdoofd met een ruggenprik. Geheel bij bewustzijn hoor ik de chirurgen hun werk doen. Een staat er links van me en de ander staat aan de andere kant. Ik zie niet wat ze precies doen en ik voel ook niets. Kennelijk is het een gecompliceerde breuk want ze nemen ruim de tijd.
Alles gaat goed totdat de schroeven in mijn onderbeen en enkel geschroefd worden. Ze gebruiken hiervoor echt een accuschroefmachine die ik duidelijk hoor. Het aandraaien van de schroeven voel ik in mijn hele ruggengraat. Een bizarre gewaarwording die ik niet meteen kan plaatsen. Daar voel je toch niets van? Nou, laat ik duidelijk zijn, dat voel je wel degelijk.
Vanaf nu ren ik echt helemaal nergens meer naartoe.
Beeldend beschrrreven. Wat een nare ervaring en vervolg voor jou, Luc.
Door je 120w moet ik denken aan mijn knieoperatie, die ook met een ruggenprik zou worden uitgevoerd. Op het moment dat de hoes (heeft vast een naam) om mijn been werd geperst voelde ik duidelijk dat de prik niets had verdoofd, alsnog volledig onder zeil…
Gek genoeg heeft het voorval me meer bewust gemaakt. Hoe achteloos men met gezondheid omgaat terwijl dat naast gewoon ook heel bijzonder is. Reden genoeg om dankbaar te zijn. Vooral wanneer het weer “draait” naar regen of vorst voel ik aan beide zijden van mijn enkel/onderbeen een zeurende “pijn”. Ik loop prima, wellicht wat langzamer, trap op, trap af, allemaal prima. Fietsen…nergens last van! Kortom..het had veel erger gekunt. Dank voor je reactie Alice.
Inderdaad een nare ervaring zeg!
Ik ben blij dat ik een half jaar geleden bij de ruggenprik een roesje kreeg. Lekker geslapen tijdens de operatie het duurde wel lang voordat de verdoving was uitgewerkt. Zie mijn verhaaltje Helden op sokken.
Luc, pijnlijke anekdote.
Er staat er één – Een staat er
naar toe – naartoe
Toen er een grote schroef uit moest, die dwars door mijn enkel zat kreeg ik een plaatselijke verdoving achter in mijn knie. Die was veel te zwaar, daar heb ik dagenlang last van gehad. Er gaat wel vaker wat mis met verdovingen…
Dank voor je reactie Lousjekoesje, ik zal het opzoeken.
Aangepast Han, dank je wel.
Wat moet je opzoeken? Het roesje van Lousjekoesje?
@Luc: ik vind het idee van de boormachines hamers, en beitels op een OK als vreselijk, laat staan dat je zelf op de tafel moet liggen. Ben wel benieuwd waar je ooit naar toe gerend bent…
Zolang het materiaal gebruikt wordt voor de gezondheid heb ik er niets tegen.
Rennen is nooit een hobby geweest Lisette, als ik al gerend heb dan was het voor calamiteiten of werkgerelateerde situaties. Daarbuiten niet, ik heb geen haast in het leven.
@Luc: goed motto om geen haast te hebben. De weekprijs komt naar je toegekuierd!
Lisette, dank je wel. Inderdaad, nix mis mee.
Gefeliciteerd Luc!
Gefeliciteerd, Luc.
Alice, dank je wel.
Lousjekoesje, dank je wel. Nee, niet het roesje, het 120w stuk…
Oh ja, natuurlijk. (Toch een leuk rijmpje).