Ze zijn naar hier gekomen om diverse redenen: gevlucht of verdreven uit hun thuisland. Doorgaans met gevaar voor eigen lijf en leden, niet zelden in gammele bootjes tegen een onredelijk hoge prijs.
Ze zijn bereid om van het nieuwe land te houden, maar behouden nog enkele gebruiken. Sommige religieus, andere niet, de meeste voor ons eigenaardig.
Vandaag vieren ze het einde van de vastentijd.
Getooid in kleurrijke gewaden, nog bonter en feller dan diegene die jou, Platero, en andere ezeltjes worden aangemeten tijdens de jaarlijkse oogstfeesten, trakteren ze buren, vrienden, kennissen en zelfs toevallige passanten op heerlijk geurende zoetigheden en gebakjes van honing doordrenkt.
Wat jammer toch dat de dokter mij vorige week op een streng, suikervrij dieet heeft gezet.t
Bij mijn Syrische buren kwam gister ook de hele familie bij elkaar. Suikerfeest mag je het tegenwoordig niet meer noemen want niet alle hapjes zijn zoet en daar draait het niet alleen om. Feest van de Ramadan dan? Ramadan dan Ramadan dan Ramadan dans. Nou ze hadden genoeg suiker om tot diep in de nacht door te gaan, ook de kinderen.
Lousjekoesje, de officiele Arabische benaming voor wat in Nederland (onterecht) Suikerfeest wordt genoemd, is Eid al-Fitr, wat letterlijk einde van de vastentijd betekent. In alle Europese landen om ons heen wordt dit feest zo genoemd. Alleen Nederland heeft hierin altijd een uitzonderingspositie ingenomen.
Oja, dat was de benaming (maar daar zit geen cadans-dans in). Bedankt voor de info.