‘Goedemorgen jongens en meisjes’ wordt voor hun veiligheid(?) vervangen door ‘goedemorgen allemaal’. Dat wil LAKS, ofwel ‘Kinderen Voor Schoolkinderen’. Handicap heet voortaan beperking.
Ja, kinderen moeten zich veilig voelen op school. Beveiligers die controleren of beperkte leerlingen (ik bedoel geen gehandicapten!) een mes uit moeders bestekbak hebben meegenomen ‘om een appeltje te schillen’.
Een school is geen kweekvijver van geïndoctrineerde genderdenkbeelden – zoals godsdienstige bij het geloof – waar kinderen in verwarring worden gebracht door ze zich op jonge leeftijd af te laten vragen of ze cisgender zijn, hun genderidentiteit wel overeenkomt met hun geboortegeslacht.
Namen veranderen door een soort taalxenocratie is niet biologisch, eerder sociologisch. En hoe je het ook noemen wilt, een golfer met een beperking heeft toch een handicap.
Ja, het neigt toch allemaal best wel naar het communisme. Allemaal hetzelfde zijn en zo aangesproken willen worden. Ik hou juist van verschillen en die benoemen zoals ze zijn. Vroeger was het leuk om met vrienden te discussiëren over allerlei zaken. Ook dat gaat steeds meer verloren. Ik vind soms zowel voor- als tegenstanders grote griezels.
Levja. Zeker taalcommunisme. Ik zal wel doorslaan als ik zeg dat het allemaal doorslaat.
Goed stukje. Ik ben het er grotendeels mee eens. Alleen de vergelijking met het geloof vind ik een gevoelig punt. Lastig om je daarin gelijk te geven als je ermee bent opgegroeid. Het is nu zondagochtend 10 uur. 😉
Lousjekoesje. Ik hoef geen gelijk te krijgen, hoor. Denk erover zoals jij dat wilt.
Dat is ook zo.