Net als de laatste drie dagen zit de raaf weer op mijn balustrade. Vanavond spreidt hij niet beide vleugels uit. Ook zijn gekras klinkt minder melodieus dan voorheen.
Wat mij beweegt om tegen hem te praten, weet ik ook niet. Ineens hoor ik mezelf vragen: ‘Wat is er raaf?’
De raaf kraakt terug: ‘Ik sta al eeuwen bekend als de boodschapper tussen hemel en aarde. De tegenwoordige technologie maakt me vleugellam. Ik word niet meer gehoord. Ik heb een tijdje “AI AI” gekrast, toen vlogen de hagelpatronen rakelings langs me heen. Net niet raak. Ik ben nota bene een beschermde vogel.
De mensheid raadpleegt nu robots. Ik heb bij eentje op de schouder gezeten. Ik heb geen biologische warmte gevoeld.’
« Vleugellam (4): Icarus
Jan en de Struijsvogelpolitiek »
« Vleugellam (4): Icarus Jan en de Struijsvogelpolitiek »
Fictie, Maatschappij
Radeloos
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Levja of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
22 reacties
Reageren
« Vleugellam (4): Icarus Jan en de Struijsvogelpolitiek »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
The Raven – Alan Parson … https://www.youtube.com/watch?v=6vZ15elT7hU&list=RD6vZ15elT7hU&start_radio=1
Dan wordt het tijd voor een andere rare vogel Levja.
Wat te denken van een Hitchcock … kukeleku …!!!
Oh ja, The Birds. Dat vond ik destijds een heel enge film. Misschien maar weer eens kijken.
Levja. Mooi. Geef mij maar warmbloedig.
Dank Han. Ook voor je hartje. Het orgaan voor warmbloedigheid.
Vanmorgen kwam dit bij me op. En gelijk geplaatst.
Vervolgens een aantal verbeteringen aangebracht. Zelfs domme fouten …Meestal doe ik dat voordat ik post.
Hoe vind je de song van Alan Parsons? Ook dat schreef ik eerder fout.
Levja. Ja, Alan Parsons is goed en zeer apart.
@Levja: ah, jouw vogel praat terug!
In fabels gebeurt dat, Lisette.
En in het echte leven zeggen dieren het niet in woorden, wel in lichaamstaal.
De kans dat je een raaf tegenkomt is erg klein. Kraaien en kouwen des te meer. Ik snap dat het voor het verhaal passender is en hem daarom gekozen hebt.
Zo is het maar net, Luc. Ik ben een verhalenverteller en in fabels kan je veel kwijt hetgeen je wil verhalen.
Miene vogel is gevlogen …
Een klassieker uit Maastricht.
https://youtu.be/wWx0vCo9WR4?is=y5DtGop5g5pM5LiZ
Miene vogel is ook weer terug …
Nog een klassieker uit Maastricht.
https://youtu.be/UNwWTEz6L0Y?is=ufRWQIWFTs6SpAA7
Bedaank Mien. Ik ben nog niet in carnavalsstemming.Om eerlijk te zijn, ben ik dat nooit. Ik ben van boven de rivieren, ik heb dat vuur niet. Wel gun ik iedereen dat plezier.
Wat ik wel jammer vind, is dat de gierzwaluwen weer vertrokken zijn. Ik heb daar weer met groot plezier naar gekeken deze zomeravonden. Heel vrolijk en ook een heerlijk geluid.
Volgend jaar zijn ze er weer, met volwassen kroost I hope. De gierzwaluwkasten die wij al jaren aan onze gevel hebben zijn ieder jaar weer het dmein van mussen. We hopen dan ook vurig dat in het nieuwe voorjaar een of meerdere gierzwaluwen hun intrek zullen nemen. Dat zou onze carnaval helemaal compleet maken. Dan draai ik Beppie voor hun op mijn stereo.
Proficiat
Alaaf!!!
Wow, wat een fijn begin van de week.
Dank Herve
Dank voor je leuke reacties Mien.
En de raaf …
De raaf maakt nog een diepe buiging en vliegt dan weg. Halverwege kijkt hij om en zingt: ‘Meet me where the rainbow ends in our valley.’
Levja. Vleugellam is nog geen reden om radeloos te worden. Gefeliciteerd.
Dank je Han.
Ik wilde er eerst raveloos van maken, maar dat is geen bestaand woord.
En nee, ik ben niet radeloos, gelukkig. Soms wel moedeloos bij alles wat er gebeurt in de wereld.
Maar dan pak ik de pen op. Schrijven helpt.
@Levja: proficiat, en hoe eens ben ik het met je. In mijn zwaarste tijden blijven (het kijken naar) vogels mij op de been houden. En daarna kan ik ook de pen weer oppakken.
En voor mij mag raveloos wel in de Dikke van Dalen worden opgenomen!
@Luc: reactie op jouw reactie (hoort eigenlijk niet hier): het zijn kauwen en geen kouwen
Hartelijk dank voor je mooie reactie, Lisette.
De natuur leert me altijd te relativeren en brengt me tot rust. Ik heb wel het gevoel dat de aarde nu op zoek is naar een nieuw evenwicht. Want de mens kan toch niet meer ontkennen dat we de natuur behoorlijk hebben ontregeld.
Raveloos denkte voor mij de lading en stiekem lees ik dat nog steeds in plaats van radeloos.
denkte moet zijn dekte.