Het is een van de meest legendarische tv-momenten aller tijden. De laatste uitzending van “één van de acht” uit negentiendrieënzeventig, gepresenteerd door de al even legendarische Mies Bouwman.
Kandidaten werden aangesproken met U en de finalist in kwestie was de dolgelukkige meneer Reiding. Omdat het de laatste uitzending was, kreeg de kandidaat de stoel waarop alle kandidaten gezeten hadden mee en als hoofdprijs een heuse kleurentelevisie. Een ongekende prijs in die tijd. Wat een blijdschap!
Er is inmiddels wel wat veranderd in tv-land met bijbehorende kennisquiz. Zo win je vandaag de dag makkelijk een (sport)auto of zelfs een (vakantie)huis. Wil je echt kijkers trekken dan geef je een flink bedrag, bijvoorbeeld een miljoen. Alles voor de kijkcijfers. Tja, tijden veranderen.
Luc, ik kan mij eerlijk gezegd niet goed voorstellen dat jij het destijds hebt gezien. Het programma werd eens in de vier weken uitgezonden, van 1969 tot 1973, en duurde maar liefst twee uur, wat vaak nog ruimschoots uitliep.
Jij was toen 3 tot 7 jaar en het programma begon pa na het Achtuurjournaal en eindigde tegen 23.00 uur.
‘Een van de Acht’ was trouwens niet bepaald een kennisquiz, eerder een spelletjesprogramma.
Een échte kennisquiz is ‘Twee voor Twaalf’ en daar kun je maximaal een paar duizend euro mee winnen.
Luc. Legendarisch? Ik kan het me niet herinneren. Ja, de lopende band en een kleuren-tv.
1973 gewoon in cijfers.
Bij zogenaamde kennisquizzen worden geen auto’s of huizen weggegeven. Hooguit een klein geldbedrag of alleen de eeuwige roem. Grote bedragen worden gewonnen bij aan loterijen gelieerde spelprogramma’s.
“Licht uit, spot aan!”, voor good old Luc. Sweet memories. Eerst onder de douche op zaterdagavond. En dan in de pyjama op de bank voor de TV met een glaasje sinas en ern klein bakje pinda’s. Smullen!
Am laufende band met Rudi Carell … ehhh … Een van de acht met Mies Bouwman.
Mies heeft ooit nog zelf in de plaats voor een winnend koppel achter de lopende band gezeten. Ze raadde alles, inclusief vraagteken. Yes!!!
‘Am Laufenden Band’, muss es sein.
Mies had de lopende band in een show van ‘der Rudi’ gesehen.
Op aanraden van ‘der Rudi’ heeft Mies voor de VARA de kennis- en spelshow vermarkt tot ver in het buitenland. Mede dankzij haar slimme betrokken ontwapenende kraakstem zat heel Nederland aan de buis gekluisterd. Nu zou dat plat zijn. De buis hè.
Ewald, er wordt ook niet gesuggereerd dat ikzelf het programma heb gezien destijds. Het fragment heb ik later natuurlijk diverse malen gezien en dat is de inspiratie geweest voor het stuk. De man is oprecht heel blij en dat vind ik mooi om te zien.
Misschien was je destijds net niet thuis Han dat je het gemist hebt. Zoals hierboven al aangehaald ik heb ook pas later gezien. In die tijd natuurlijk een giga-prijs. Je hebt gelijk wat betreft de aan een loterij gelieerde programma’s waar miljoenen gestrooid worden.
Ja, één keer in de week, vaak op zaterdag inderdaad onder de douche. En ook met pyjama voor de TV. Mijn moeder heeft met Mies samen bij de nonnen in Vught gezeten, destijds kostschool. Avondvullende tv zonder zappen. Mooi. Der Rudi was natuurlijk ook een icoon. Net zo goed als Die Sendung mit der Maus!
Luc. Een van de Acht was beslist geen kennisquiz, maar een spelprogramma met overdreven eer voor Mies Bouwman. Dat waren/zijn 2 voor 12 en Per Seconde Wijzer wel.
Interessant dat jij er weer een statistisch stukje van maakt, Luc.
Dit is inderdaad ook voor mijn tijd. Toch weet ik er wel iets van vanwege mijn ouders of fragmenten van vroeger bij programma’s van nu.
Hoewel, ik was 4 toen mijn oma uitriep: ‘Dat is toch veel te duur, jongens?!’ toen ze voor het eerst een kleurentelevisie kreeg voor haar verjaardag. Dat moment zelf kan ik me niet meer herinneren, maar het staat dus op onze allereerste homevideo.
De slotuitzending op 2 juni 1973, integraal. Voor de liefhebber. Ikzelf was toen 13 jaar. Aan het eind de enorme blijheid van de man omdat hij een kleurentelevisie wint.
https://www.youtube.com/watch?v=XU4alvgNZao&t=17s
@Luc: wat zullen er veel kinderen van onze generatie pas gewassen voor de tv hebben gezeten, met dat bakje chips op schoot.. Ik mocht exota drinken, keus tussen geel en rood.
Ja, mooie beelden. Ik zal het doorsturen naar mijn ouders en oom en tante.
Ja dat is echt een totaal andere wereld Luc. Al ging het toen ook, net als tegenwoordig, om het vermaak van het publiek thuis. In die zin is er niet veel veranderd.
Het is wat sneller, duurder, enz. geworden Alice.
Lisette, Exota. Ik moest het opzoeken, het zegt me niets. Wel dat het tegenwoordig nog steeds te koop is, in meerdere smaken!