Ik heet Mien en hoe heet jij?
Een verbaasde blik.
Kom op je weet het wel?
Hij kijkt naar buiten, verdwaald.
Het begint met een M.
Langzaam heft hij zijn arm op en wijst naar een kleine foto aan de muur.
Nee, nee, dat is papa.
Een kleine frons verschijnt op zijn hoofd
Kom op je kunt beter. Hoe heet papa, weet je dat wel?
Weer die verbaasde blik, dit keer met lege ogen. Gestaar ins Blaue hinein.
Ik probeer wat anders. Hoe heet dit ding? En wijs naar zijn pijp.
Roken, roken … En een glimlach.
Nee, we gaan niet roken. Nog niet. Eerst vertellen wie ik ben.
Mie, Mie …?! Gulle lach en twinkelogen
Ik geef de pijp aan Maarten.

Mooie interpretatie van het themawoord. Verdrietig ook.
Geduld is een schone zaak, Mien.
Mooi stukje, maar ook een beetje ongemakkelijk dat je blijft vragen. Lijkt me juist vervelend voor iemand die in de war is.
Liefde met aandacht, aandacht met liefde … daar draait alles om. Naast ernst met humor en humor met ernst. Dank voor jullie reacties.
… en geduld natuurlijk, natuurlijk geduld. 😉
Ja vooral geduld, dat kan ik uit je tekst opmaken. En ook de vriendelijkheid.