Zij zocht een frisse wind en hij vond haar. Een stadse meid en een eilander op de veerboot naar Texel. Weliswaar geen Ibiza, maar de hippies vonden met bloemen in hun rode haar hun weg naar het eiland waar bekende Nederlandse popgroepen optraden. Ze kon wel in het schuurtje slapen als ze zachtjes deed, want zijn vader vond stadse meiden ‘niets waard’. Zo redeneer je als je de boot hebt gemist.
Om vooruit te komen moet je achterwaarts roeien. Naar een woning driehoog-achter in een stad met stinkende grachten, waar de mogelijkheden lagen. Weidse weilanden en wadden ver weg. Uiteindelijk een huis met een tuin van vier bij vier meter en een kookeiland.
Hoog tijd om voorwaarts terug te roeien.
Een mooi liefdesavontuur. Een klassieker: hij van het platteland en zij van de stad. Die verhalen vervelen nooit.
ousjekoesje, dank je wel. Ik houd wel van klassiekers.
Mooie uitdrukking, de boot gemist. Het kookeiland is ook leuk.
Luc, dank je wel!
Oja, kookeiland is ook leuk bedacht.
(Niet mijn ding)
@Han: mooie uitdrukking: om vooruit te komen moet je achterwaarts roeien, en voorwaarts weer terug.
Lisette, dank je hartelijk!
Ja idd mooie liefdesgeschiedenis, Han. Dat was een boerderij op Texel waar de bands optraden, toch?
Ik ben het met Lisette eens, een mooie en beeldende uitdrukking.