Een kale man met een snorretje en een snoepwinkeltje. “Snorretje” had een glazen snoeptafel met stroopsoldaten, schuimblokken, drop, zwart-op-wit enz. Vanaf vijf cent per stuk.
Op een plank vergeelde pakken Omo; Snorretje was ook drogist voor een paar oude klanten.
Snorretje stopte ermee en in zijn winkeltje kwam een sm-club. Zwarte ramen, een gesloten deur. Dames met een behoorlijke snoeptafel liepen snel het pand in om nog schichtigere klanten eens lekker te geselen. Voor meer dan vijf cent, neem ik aan. Als ik erlangs liep, dacht ik zwart-wit op een heel andere manier aan stroopsoldaten dan weleer.
Nu is er een fysiotherapiepraktijk gevestigd. Gespecialiseerd in nek-, schouder- en rugklachten. Iedere associatie met die sm-club schijnt op louter toeval te berusten.


Han, gelukkig geen leegstand in het pand. Leegstand leidt tot verloedering.
@Han: leuk stukje. Graag gelezen. 🙂
(Toevallig ga ik morgen naar zo’n naargeestige plek. Ik heb er een afspraak met een naaldenprikker.?)
@Nele. Dank je wel en veel sterkte morgen.
Stroopsoldaten en snoeptafel zijn mooie woorden. ??
(@Han: iedere keer als ik eraan denk, voel ik me genezen. Toch voor een paar minuten. De gedachte is de vader van de wens of zoiets in een andere volgorde. ? )
@Nele. Dank je. En gedachten zijn krachten.