‘Koud was ik terug uit Duitsland of ik moest naar Indië.’
‘Was dat erger?’
‘Ik heb mensen gegeseld zien worden.’
Ze vroeg of dat traumatisch was en stelde nog meer van die domme vragen.
‘Hoelang bent u al weduwnaar?’
Ik wist waar dit gesprek heen ging. Ik zei maar dat ik nooit was getrouwd, zodat mijn door haar voorspelde eenzaamheid daar niet aan kon liggen – wat mis ik mijn Janneke.
Ze had liever niet dat ik een sigaretje opstak. Ineens verzon ik dat ik een afspraak in het ziekenhuis had voor een zweepslag – hoe ik daar nu bij kwam?
Als je probeert niet te denken, denk je weer te veel. Wat had ik de behoefte om met iemand te praten.
Recente reacties