Vanaf het balkon is het eerste oogcontact. Kort, want ze loopt gelijk het tuintrappetje op naar binnen. Maar lang genoeg om te zien dat ze prachtig is. Wat een haar, wat een lijf!
’s Middags hoop ik dat ik haar tegenkom als ik boodschappen ga doen. Helaas, dat gebeurt niet.
De volgende dag sta ik weer op het balkon en ik voel dat er naar mij gekeken wordt. Maar net zoals gisteren is er een vluchtig oogcontact en ook nu loopt ze gelijk weer het tuintrappetje op naar binnen.
Het is warm, ze ligt uitgebreid te zonnen. Ik kijk naar haar, zij naar mij, maar verdwijnt meteen naar binnen.
‘Ze denkt dat ze je binnen kan begroeten,’ zegt haar vrouwtje.
« Face-doek
De vervuilde gereformeerde injectienaald van Kees van der Staaij »
« Face-doek De vervuilde gereformeerde injectienaald van Kees van der Staaij »
Communicatie, Fictie
De nieuwe buurvrouw
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
13 reacties
Reageren
« Face-doek De vervuilde gereformeerde injectienaald van Kees van der Staaij »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Han: Wat jammer. Weer mis.
@Berdien. Ja, triest hè?
@Han: Hoi, graag gelezen.
Ze loopt ‘gelijk’… Wat bedoelen Nederlanders met dit woord in deze context? #dtv
@Nele. Dank je. Dat betekent direct, meteen.
@Han: merci voor de toelichting.
O, een tweeluik dus! Erg leuk!
@Irma. Tweeluik? Het is gewoon van mij gestolen!
Han en Irma: het is maar net door welke ogen je het bekijkt. Laat de kat in de boom het niet horen.
@Berdien. Ik overweeg juridische stappen te ondernemen.
Han: O help, de tijger is op zijn staart getrapt. De uil in het voorhuis is in het nauw gedreven. De olifant maakt rare bokkensprongen. De muis piept in de porseleinkast.
Mijn HP wou gewoon zijn zegje doen, uit mensvriendelijkheid. Wie ben ik om hem het zwijgen op te leggen?
@Berdien. Oké, ik ben overtuigd, ik trek mijn aanklacht in.
Is de ikfiguur een ze, dat suggereert de laatste zin. Lastig te plaatsen/ interpreteren
@José. Nee, de laatste zin suggereert dat niet, want ‘ze’ is hier twee keer het onderwerp: de hond (een vrouwtje). Aannemelijk is dat de hoofdpersoon een man is. Dat blijkt toch wel uit het eerste gedeelte.