Hoewel ik het huis goed kende, voelde alles anders. Nieuw. Of ik het voor het eerst zag. Onderweg naar het toilet, verwonderde iedere hoek. O wauw, behang, frutsels, vloerkleed. Terwijl ik zat, begonnen oude beelden mijn gedachten te vullen. Ik had het eerder gezien, alles. Het kwam terug, ja zeker weten. De muren sloten zich om me heen, zelfs het zeeppompje schold me uit. Hoe kon ik hun onvoorwaardelijke steun vergeten. Toch leek het of ik hier nooit was. Misschien zweefde ik de realiteit voorbij. Of leefde ik de realiteit, die vaak kundig wordt weggestopt? Misschien was ik toen iemand anders. Onvoorstelbaar dat de lamp uit kan staan. Met een diepe zucht reikt mijn vinger naar de knop. Even testen.
« Depressie
Klei »
« Depressie Klei »
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Als nieuw
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
Reageren
« Depressie Klei »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties