Schrijf mee!
« »

Communicatie, Maatschappij, Mensen

Als nieuw

27 september 2019 | 120w | Hilde Kema | 2 |

Hoewel ik het huis goed kende, voelde alles anders. Nieuw. Of ik het voor het eerst zag. Onderweg naar het toilet, verwonderde iedere hoek. O wauw, behang, frutsels, vloerkleed. Terwijl ik zat, begonnen oude beelden mijn gedachten te vullen. Ik had het eerder gezien, alles. Het kwam terug, ja zeker weten. De muren sloten zich om me heen, zelfs het zeeppompje schold me uit. Hoe kon ik hun onvoorwaardelijke steun vergeten. Toch leek het of ik hier nooit was. Misschien zweefde ik de realiteit voorbij. Of leefde ik de realiteit, die vaak kundig wordt weggestopt? Misschien was ik toen iemand anders. Onvoorstelbaar dat de lamp uit kan staan. Met een diepe zucht reikt mijn vinger naar de knop. Even testen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hilde Kema of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »