0
Purine, suiker en fosfaat leveren oorlog in mijn lijf. Het aftellen kan beginnen. Ik werk in de bioindustrie. Er gaat veel geld in om en dat trekt veel volk van divers pluimage. Professor Zonnebloem staat te popelen van ongeduld. De kariatiden van het Erechtheion staan op instorten. De nucleotidekever is […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
2017
Archief
-
Communicatie
Bindend stemadvies
‘Wij willen toch allemaal hetzelfde, vrede, eten iedere dag, dak boven ons hoofd, je kinderen gezond en gelukkig zien opgroeien en niet te akelig doodgaan toch, geen oude mensen dement laten verklaren door de omgeving en dan dood laten maken door een dokter op verzoek, maar dat staat nergens’ zegt […]
-
Communicatie
Een wonderlijk paar
Gijs de Drijfsijs en Truus Tureluur hebben elkaar het Ja-woord gegeven. De een afkomstig uit een groezelige stadsgracht en de ander uit een groene polder is het eigenlijk een wonder dat ze elkaar hebben leren kennen. Net zo als ze hun verschillen hebben leren accepteren, hebben ze geleerd zich in […]
-
Communicatie, Maatschappij, Politiek
Broodje warme oorlog
Een warme oorlog waait via de toendra richting Europees achterland. Bondgenoten verzamelen zich aan de grens. Na het jaren opsparen van kruimelpercentages van bruto nationale producten, is het dan zover. Niet langer gesteund door het blonde Amerika hebben alle bondgenoten diep in hun buidel getast en de Europese bank gekraakt. […]
-
Communicatie, Cultuur, Mensen
Knabbelconcert
Ik heb zo’n gruwelijke aan deftige mensen die naar een klassiek concert gaan, van doe eens iets geks, Perosi, om vervolgens midden op de trap te gaan lopen, om daarna uitgebreid het toegangskaartje vlak voor mijn neus te controleren, nee, eerst op te duikelen uit hun Sjaneltas, en dan zes […]
-
Fictie
Synesthesie
‘Zonder label komt u er niet in.’ ‘Ik heb een fobie voor ontsmettingsmiddelen en witte hokjes,’ zei ik. ‘Iedereen heeft daar een fobie voor. We labelen die zelfs niet meer. Sorry.’ ‘Is angst niet genoeg?’ vroeg ik. De witte stem antwoordde met een woordeloos getril die langzaam aanzwol in een […]
-
Communicatie, Cultuur, Familie, Maatschappij, Mensen
Nucleatiden oorlog
Mijn opa dementeert. Niet veel, maar net genoeg om in bizarre situaties en conversaties te geraken. Enerzijds droevig, anderzijds komisch. Of een mengvorm. Dat zijn in het algemeen de mooiste momenten. Opa komt uit Drenthe. Ik weet nooit of ik dit de Achterhoek mag noemen en al helemaal niet of […]
-
Communicatie
Luv en de verkeerde nucleotiden
O, om ooit eens langs een man op een terras te lopen en stil te blijven staan. Hem aankijken en botweg zeggen dat je hem leuk vindt, schatje. Niet zwoel kijken, maar brutaal recht in de ogen. Niks geen bevallig gezwaai met de heupen maar een pontificaal confronterende houding, rechtop […]
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen, Natuur
Slecht nieuws uit Athene
‘Spanning in Athene neemt toe’, zo kopt dagblad Athinapoli in vette kapitalen, met als ondertitel, ‘Kariatidentribune Erechtheion staat op instorten’. Paniek in de tent, van Stádio Panathinaikos tot aan Platía Syntágmatos. De kariatiden van het Erechtheion, de op een na beroemdste tempel op de Akropolis, op instorten? Dat kan niet […]
-
Communicatie, Cultuur
Kuifje en de ontspoorde nucleotiden van Professor Zonnebloem
Professor Zonnebloem staat te popelen van ongeduld. Hij kijkt mee over de schouder van de tekenaar en ziet zichzelf verschijnselen. Eureka. Dit wordt zijn favoriete stripverhaal uit de serie Kuifje. Hierin speelt hij en hij alleen de hoofdrol. Geen concurrentie van Bobby of Captain Haddock. Geen Jansen en Janssen in […]
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen
Hokjesfobie
Daar zit ik dan. Opgesloten in het vierkant. Vierkant opgesloten. Ik tel de woorden af. Want in dit hok tellen woorden als seconden. Een gedicht lang mag ik er niet meer uit. Maar de juiste woorden vind ik niet. Het vierkant is niet evenzijdig. Rechthoekig denken, denk ik dan. Rechtlijnig […]
-
Communicatie
Toen de regen kwam
“Waarom ben je zo in paniek?” Ik wees naar de lucht. “Ja, er komt een bui aan. Dus? We worden hoogstens nat. We gaan er niet aan dood.” “Dat valt nog te bezien.” Ze schaterlachte. Ik keek haar ernstig aan. “In het voorjaar zit de lucht vol met nucleotide. Die […]
-
Communicatie
Wanneer gaan we eten?
Iedere doordeweekse dag dezelfde vraag rond 17 uur “mam, wanneer gaan we eten?”. Of nog erger “kunnen we snel gaan eten, want ik heb honger”. Iedere dag roep ik terug “straks”. Opeens besef ik waarom dit me altijd zo enorm irriteert. Na de chemokuren en bestralingen was ik heel blij […]
-
Column, Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij
Internationale Vrouwendag
‘Nee, Hedy. Voor die zware functie heb ik een man nodig.’ ‘Ik doe mijn werk toch goed?’ ‘Als secretaresse, maar dit is een functie voor een man. Het zit in de genen; kun jij niets aan doen, meid. Daardoor zitten jullie met dat glazen plafond… Wij kerels rennen, schaatsen harder. […]
-
Communicatie
De ballen van mijn collega (slot)
In ieder geval hoef ik niet meer over nucleotide te beginnen. Dat is zeker. Maar om er voor te zorgen dat mijn leerlingen weer een beetje ‘normaal’ de volgende les in kunnen, bedenk ik iets anders. Weg bij dood en verderf. Ik vertel ze hoe we na de laatste bestraling […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties