Schrijf mee!
« »

Communicatie, Fictie

Baksteen

8 januari 2017 | 120w | Koen Thurlings | 1 |

‘Het spijt me meneer.’
Het had geen zin. De muren waren doof. Boven klonken voetstappen op de houten vloer. Ik keek naar de muur vol schimmelvlekken. Naar de drie krassen die ik met een afgebrokkeld stuk baksteen had gemaakt. Drie klote dagen.
Met mijn makker Jeremy inbreken bij die ouwe meneer Pieters, gewoon wat dollen. Pa zei al dat het een mafketel was. Ik wreef over mijn mik, die deed pijn van de honger. De stappen kwamen dichterbij. Ik was de pineut. Er klonk gerammel en een klik, licht scheen de kelder in.
‘Je bent aan de beurt, etterlijer.’
Ik dacht aan wat hij met Jeremy had gedaan, klemde mijn vuist om het stukje baksteen. één goede hengst was genoeg.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Koen Thurlings of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »