Schrijf mee!
« »

Communicatie

Vervolg

17 oktober 2016 | 120w | Mili | 5 |

Nu was zij alleen ’s nachts. Zij bezette slechts een kwart van het bed, de rest was een gapend gat. Soms viel zij van de rand naar beneden.

Er was geen verzengende hitte meer. De lakens voelden fris. Zij verloor zich niet meer in zijn rug zoals hij zich in zichzelf verloor. Hij zei haar dat er stoeten lijken van zijn vergane maten door de slaapkamer trokken. Dan stond hij op en sloop weg.

Niet voordat hij zijn dierbaarste maat – hij heette Rinus – de man die hij door de woestijn op zijn rug had gesleept, zijn bloed was in zijn hoge zwarte kistjes gesijpeld, had bezworen zich te voegen in de rij van helmaten. Zij strekte zich uit, glimlachte, weldadig.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mili of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »