De jonge promovendus verdedigde zijn medisch proefschrift. In de aula zaten collega’s, vrienden en familie. Zijn ouders hadden het proefschrift maar half begrepen. De promotie was een beleefd steekspel van vragen en antwoorden. Gingen politici maar zo met elkaar om.
De man met de bel kwam: ‘het is tijd.’
De promotiecommissie trok zich terug. De vader hoorde gelach en het scheuren van papier.
De hoogleraren kwamen weer de zaal in. Uit de toespraak werd direct duidelijk dat de promotie cum laude was. De gewone bul was verscheurd en de zoon kreeg de bul met lof in een groene koker.
‘Dat had je niet verwacht?’
‘Neen, maar het komt door het artikel in The Lancet, een toptijdschrift.’
‘Mooi, op je zesentwintigste!’


Beste Jose, een hartje, maar de volledige naam van dit Brits medisch tijdschrift is ‘The Lancet’.
In mijn ogen is de medische wereld vaak net zo wollig als de politieke. En dan bedoel ik de top. Op de vloer ervaar ik veel menslievendheid.
Leuk stukje, maar ik kan me niet voorstellen dat iemand cum laude promoveert omdat hij één artikel in een toptijdschrift heeft weten te publiceren. Maar misschien werkt dat zo in de medische wereld. Welke universiteit is dit trouwens, dat hij de bul in een groene koker krijgt? (Bij de UvA krijg je een rode koker.)
Een paar puntjes: moet het niet zijn “medisch proefschrift”?
En waarom hoort alleen de vader het gelach en het scheuren van papier?
@José, Marlies. Hoewel ik me wel kan vinden in de kritiek van Marlies, vind ik het een goed verhaal. Daarvoor een hartje.
Leuk verhaal weer, José!
dank voor jullie reacties, ik heb het stukje nog wat aangepast. Marlies, een artikel in een toptijdschrift kan inderdaad het verschil uitmaken, mits het artikel als belangwekkend wordt gezien. De vader van de promovendus was in dit geval extra gevoelig voor de signalen uit het beraad van de promotiecommissie. Ook anderen hadden het gelach gehoord.
@José, het leest beter zo. En een goed artikel in een toptijdschrift kan natuurlijk net de doorslag geven: wel of niet cum laude.
(Ik ben toch nog steeds nieuwsgierig bij welke universiteit je een groene koker krijgt. 🙂 )