Ze was weer bij me terug sinds ze gisteravond op hoge poten was vertrokken.
Eerst had ze me veertig keer gebeld, daarna stuurde ze driehonderd whatsappjes, en toen dat niets uithaalde stond ze op de stoep.
Ik wilde niet opendoen en verstopte me in de meterkast maar helaas pindakaas…
‘Ik ben het!’ riep ze toen ik had opengedaan.
‘Klopt’ antwoordde ik. ‘En?’
‘Mag ik binnenkomen?’
‘Wat denk je?’ vroeg ik.
‘Mmmmja?’ Het kleine meisje in haar vlamde even op.
‘Luister: Jij bent degene die is vertrokken gisteren en nu moet je weer naar binnen?’
‘Ik had wat spulletjes laten liggen en…’
‘Je hebt spijt’ viel ik haar in de rede.
Ze knikte bedremmeld. ‘Als ik tenminste de jukebox mee krijg’.
« Dansen, dansen, dansen
Love me tender (versie 2) »
« Dansen, dansen, dansen Love me tender (versie 2) »
Communicatie, Cultuur, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Spijt
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berio of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
5 reacties
Reageren
« Dansen, dansen, dansen Love me tender (versie 2) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
De jukebox? Nooit!
Volgens mij zit er meer muziek in de jukebox dan in de relatie
De jukebox? Dat wordt een aardige sjouw voor het meisje alleen.
Leuk stukje, vlot.
Gr.+<3,
Chris
Toch een hebberd!
Hallo Ewald, Levja, C.P. Vincentius en José,
Bedankt voor jullie reacties!
Groet,
Berio