‘Daar, daar staat het’ Mijn man wijst naar de plank. Vol walging draai ik mijn hoofd weg. Ik wil het niet zien. Ik haat het.
Telkens staat dat stomme ding me uit te dagen. Het lijkt wel of het iets fluistert; ‘Pak me dan. Het is onvermijdelijk. Ik blijf hier voor je staan’
Mijn vingers stop ik in mijn oren maar de fluisterstem zit in mijn hoofd. Als een mantra zingt het rond.
Mijn blik valt op de stapel in de grote blauwe mand. Lief vraag ik mijn man of hij het niet wil doen. Hij schudt zijn hoofd. ‘Nee, geen denken aan. Deze week is het jouw beurt’
Ik zucht, pak het eerste shirt en zet de strijkbout erop.

@Kaatje: tip: dienstencheques. Of het strijkijzer, samen met de plank, schenken aan een kringloopwinkel.
Haha. Goede tip??
Met muziek strijk ik altijd heerlijk weg. Misschien een tip?
Ik heb zelfs een speciale strijk cd. Ik ga nooit langer door dan de cd 🙂
Elke afleiding is me ook altijd welkom bij het strijken @Katie
En toch, als ik zie hoe mooi mijn kleding weer wordt, kan ik toch wel de moed van doorgaan opbrengen.
Ha leuk al jullie reacties en bedankt voor de tips. Het is zo als je eenmaal begint met strijken, is het zo gedaan. Maar ja…. De start.
Kaatje, mooi de weerzin verwoord.
Ik red het met muziek of een luisterboek.
<3
niet je favoriete klus