Een slecht functionerende hartpomp. De onheilstijding dreunt door mijn hoofd. Had ik me minder moeten opwinden over het gebrek aan goede zorg door de GGZ? Was mijn kwetsbare dochter dan beter af geweest? Op haar kamer maakt ze niets-onthullende foto’s voor haar Facebookpagina. De kliniek weet van niets, de gevaren van social media realiseren ze zich niet. Dat zij al eerder in handen gevallen is van nietsontziende figuren is evenmin bekend. De kliniek deelt absoluut geen informatie over haar, privacy is heilig. Maar ik ben toch hun oren en ogen? Moet ik dan wachten op de jobstijding dat mijn dochter het leven is benomen? Zelfs haar mentor weigert resoluut informatieverstrekking.
Mijn hart breekt bijna. Ik voel me goddomme zo eenzaam!


Hoi, sterke inhoud.
Muggenziftertjes:
1)Waarom vier maal “dochter” in een een 120-woorden-stukje?
2)En waarom twee maal “onheilstijding”? Het lijkt me dat één maal onheilstijding veel onheilstijdenender overkomt…
3)En? “Had zij beter af geweest?”
Te vervangen door “Was zij beter af geweest?”
Of zijn beide mogelijkheden correct?
Hi @Nele Stuk schreef ik in een paar minuten. Vol emotie en dan krijg je dat. Dank voor feedback, ik heb het nu enigszins gewijzigd.
Sterk omdat het echte emotie is Geertje.
Taalkundig gezien wat mij betreft iets teveel in zo’n kort stukje gestopt. Gaat het om een hartprobleem, sociale media / begeleiding, privacy? Ik kan de link ook niet leggen tussen de hartpomp in de eerste zin en de rest van het stukje.
Hi Inge. De lezer hoeft niet alles voorgekauwd te krijgen. Hij kan zelf zijn conclusies trekken. Zo gaat dat met een column.