‘In mijn tijd liet je de kinderen thuis. Ik word gek van die omroepmeldingen,’ snauwde de vrouw. Ze snoof misprijzend en liet zich wijdbeens neervallen. De bank maakte een zoevend geluid.
‘Sam kan worden opgehaald bij Smaland,’ weerklonk het in Ikea.
‘Jij vindt het allemaal prima, maar zo verwen je nu je kinderen. Straks zeuren ze natuurlijk om knuffels. Ikea is zo uitgenast dat je dat vlakbij dat zogenaamde speelparadijs kan kopen.’
‘Mam, doe niet zo flauw. Nu kunnen wij toch veel gezelliger samen winkelen?’
‘Nou, alles keert terug. Ik heb vroeger ook zo’n kuipstoel gehad. Dat bijzettafeltje? Hetzelfde verhaal. Wat is er zo bijzonder aan Ikea?’
‘Mam, dat heet retro. Een bepaalde stijl. Jij had echt een goede smaak!’
« Geen antwoord
Autokleurografietje (rockabilly versje) »
« Geen antwoord Autokleurografietje (rockabilly versje) »
Familie, Fictie, Mensen
De gesel van winkelen 3.0
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van GeertjePaaij of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Geen antwoord Autokleurografietje (rockabilly versje) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
en dan de ballenbak