Een mooie jonge vrouw met gevouwen handen, rustend op haar schoot, ligt doodstil op een oud, koud, doch vertrouwd aanrecht.
Een zeer geconcentreerde man voert precisiewerk uit.
Spots dikken geheimzinnigheid aan.
Om het gezicht goed in het vizier te krijgen, loop ik in allerijl een hoek om.
Twee buisjes, gelijkend op minuscule schoorsteenpijpjes steken uit de neusgaten van een spierwit gezicht.
Mijn doemscenario’s ondervinden steeds minder lucht.
Ik wil het filmen opgeven. “Even doorpuffen Miep”, fluister ik mezelf en camera in.
Dan strijken vingertoppen als een bedachtzame strijkstok van viool de laatste oneffenheden weg, en is geboorte
van masker een feit.
Het ene gezicht is blij, het andere blaast stoom af.
Ik trek mij gelukkig terug.
O jee, tweede opkomst.
« De afdelingskeuken.
Met recht »
« De afdelingskeuken. Met recht »
Column, Cultuur, Familie, Liefde
Adem in, adem uit.
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mir of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« De afdelingskeuken. Met recht »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Leuk, Ietwat geheimzinnig, Het nodigt uit tot doorlezen!
Mooi mysterieus @Mir
spannend, beetje eng ook