“Fijn dames, dat ik nu een kleine verkoopdemonstratie mag houden op deze middag die u gratis krijgt aangeboden van sieradenimporteur Goudhaantje. Ik hoop dat het appelgebak en de koffie u goed smaakten. Ik mag u verklappen dat ik vandaag exclusieve sieraden voor een actieprijs aan u mag aanbieden. Deze actie is er speciaal voor de dames van Verzorgingshuis ‘Het laatste loodje’.
Normaal kosten deze prachtige parelkettingen honderden euro’s per stuk, vanmiddag slechts negenenzestig euro. Een unieke kans dames!”
Ik verkoop zevenentwintig kettingen. Mijn zus zit naast me om af te rekenen. Na twee uur en nog een tweede kop koffie gaan de dames voldaan naar hun tehuis terug. Achttienhonderdvijftig euro armer voor blingbling die ons, Goudhaantjes, nog geen tientje kostte!
Goed!!
Wat een eikel! 😉
Oh en volgens mij klopt het bedrag niet. (Ja, ik ben zo’n dwaas die dat gaat zitten narekenen. Ik kwam op 1863 euro.)
Ja Inge, ik heb er nu maar achttienhonderdvijftig van gemaakt, dank voor het narekenen!
@José, rekenen is niet het sterkste punt van Goudhaantje.
Ja behalve als hij/ zij er rijk van wordt!
Dat blijkt niet uit je stuk
Wat een vuile actie. Maar wel goed geschreven.
@José wanneer de uitkomst van de rekensom 1863 is, waarom maak je er dan 1850 van?
– die ons, Goudhaantjes, nog geen tientje kostte!
Kostten, immers het gaat om meervoud.