Schrijf mee!
« »

Column, Natuur

Ondertussen bij Shell

8 oktober 2012 | 120w | Defrysk | 2 |

Ik geef het sein met een ferme zwaai.
Op dat moment, valt de met industriƫle diamanten bezaaide boorkop, met donderend geraas naar beneden.
Op dat moment, glij ik uit over de oogverblindende rijp, die door de laaghangende zon mij het zicht ontneemt.
Met een gedempte plof word ik doorboord. Eerst mijn navel, daarna mijn ingewanden en tenslotte mijn ruggenwervel.
Een mist stijgt op uit de boorput. Het is mijn laatste ademtocht die ik met de volle kracht van de zware boorkop uitblaas.
Geschokt trekt de machinist het moordwapen omhoog.
Ik bungel, levenloos als een made aan een vishaak, in de ijzige zon.
Mijn bloeddruppels vallen, bevroren als dieprode robijnen, op het boorplatform.
Ik ben dood, de noordpool zal spoedig volgen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »