Ik geef het sein met een ferme zwaai.
Op dat moment, valt de met industriële diamanten bezaaide boorkop, met donderend geraas naar beneden.
Op dat moment, glij ik uit over de oogverblindende rijp, die door de laaghangende zon mij het zicht ontneemt.
Met een gedempte plof word ik doorboord. Eerst mijn navel, daarna mijn ingewanden en tenslotte mijn ruggenwervel.
Een mist stijgt op uit de boorput. Het is mijn laatste ademtocht die ik met de volle kracht van de zware boorkop uitblaas.
Geschokt trekt de machinist het moordwapen omhoog.
Ik bungel, levenloos als een made aan een vishaak, in de ijzige zon.
Mijn bloeddruppels vallen, bevroren als dieprode robijnen, op het boorplatform.
Ik ben dood, de noordpool zal spoedig volgen.
« Niemand gebeld
Valreep »
« Niemand gebeld Valreep »
Column, Natuur
Ondertussen bij Shell
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Niemand gebeld Valreep »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Ik moest het twee keer lezen, voordat ik door had hoe mooi dit stukje is
word ik
@bob Word. Ik. Rare gewoonte om steeds in die ‘dt’ stuip te trekken. Excuus.