Na de wisseling van de wacht was niets meer hetzelfde. Waar ik met mijn hoofddoek om altijd mijn worsten kocht, werd nu ineens mijn vriendin ontslagen. Om de doek. Op straat werd ik anders bekeken.
Mijn voddenkop wilde het niet meer begrijpen. Wilde ik nog wonen in dit land. Ben Ik zo veranderd, of is de tijd nu aangebroken om opheldering te vragen. Ik wilde een verklaring, al moest ik er om smeken.
Op pad ging ik, lopend, fietsend, treinend en met de auto. Overal vragend naar wat er in dit land was veranderd. In mijn haast om de verklaring te krijgen reed ik te snel en werd aangehouden. Mevrouw, dat kost geld, u mag hier nog steeds maar 120.
« Ruttes bluf
Groeipijnen »
« Ruttes bluf Groeipijnen »
Communicatie
Ommezwaai
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Gastschrijver of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
1 reactie
Reageren
« Ruttes bluf Groeipijnen »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Zie je wel, het zijn altijd die dames met hoofddoekjes die te hard rijden! 😉