Schrijf mee!
« »

Mensen, Natuur

Mijn rustplaats

3 augustus 2011 | 119w | Defrysk | 0 |

Ik hou van begraafplaatsen, het is er rustig, en de stilte is weldadig. Maar helaas zijn er enkele zaken die de rust verstoren.
Ik ben nu genoodzaakt mijn buks mee te nemen en een camouflagepak te dragen om de vrede te bewaren op mijn geliefde, en misschien laatste, rustplaats. We hebben namelijk een konijn gezien tussen de grafstenen. En als er een konijn is kun je er de donder op zeggen dat er meer zijn.

Mensen schrikken van konijnen, en ik word doodziek van al die gillende treurenden: “Iiiiiiik!, een konijn!”

Dus schiet ik ze af, die gillende zeurpieten, die mijn rust verstoren. Mijn rustplaats is inmiddels echt tot rust gekomen; er is geen (levend) mens meer te bekennen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Defrysk of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »