Schrijf mee!
« »

Communicatie, Mensen

De steen en het kind

22 november 2011 | 116w | g zachariasse | 1 |

‘Ik ben uniek,’ zei de steen
‘En ik ben bijzonder,’ zei het kind
‘Maar dat is toch hetzelfde,’ zei de steen
‘Nee, hoor want ik kan huppelen.’
‘Ik ook, zei de steen.’ Pak mij maar eens op en gooi mij vlak over het wateroppervlak.’
Het kind deed wat de steen vroeg en zag wat er gebeurde.
‘Dansen en springen dan?’ zei het kind in een nieuwe poging.
‘Iets soortgelijks liet ik je net al zien. Is niets bijzonders,’ gilde de steen geïrriteerd over het water.
Seconden lang bleef het kind stokstijf langs de waterkant staan en dacht diep na.
‘Ik kan praten,’ zei het plotseling.
Toen zweeg de steen voor altijd en zakte naar de bodem.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van g zachariasse of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »