Ik heb me laten geruststellen door het toneelstukje van de stewardessen, die de nooduitgangen aanwezen en het aantrekken van het reddingsvest demonstreerden. Vaste procedures kalmeren mij. Ik ben het meest gespannen bij het opstijgen en landen. Ik denk aan mijn familie en de vrienden die ik achterlaat. Het land is […]

Ik zag beren op de weg. Er was een vrachtwagen gekanteld – dé sport in 2019! – en het asfalt lag bezaaid met knuffels. Wat is dat toch met die truckers tegenwoordig? Ze presteren het op een rechte weg om hun voertuig om te leggen. Aangezien ik er pal achter […]

Omdat John de Mol van gekkigheid niet meer wist wat nu weer op de buis te smijten teneinde een programma in de top-10 van kijkcijfers te krijgen, had een van zijn trouwe dienaren bedacht om de ‘Verkiezing van de aalmoezenier van het jaar’ te organiseren. Nadat iemand de Talpabaas had […]

Verplichte retraite in een klooster, indoctrinatie? “We gaan in een kring op de grond zitten, da’s gezelliger” zei André en hij stak van wal. De afkeurende blik van onze leerkracht hadden we onmiddellijk opgemerkt. We zwegen wantrouwend. Elke verkeerde beweging of antwoord zouden we later moeten bekopen. Ze stond achteraan, […]

‘Goedenavond, meneer. Bent u een beetje bekend hier?’ ‘Jazeker, jongedame, ik ben net al vier keer gedag gezegd.’ ‘Weet u waar de Edisonstraat is?’ ‘De Edisonstraat, de Edisonstraat… even denken… Dit is wel de uitvindersbuurt. Ikzelf woon op het Aalmoezeniersplein.’ ‘Dat is toch geen uitvinder?’ ‘O nee? Wie anders heeft […]

Mijn broer is ingenieur. Echt waar. En tevens levensredder aan het Noordzeestrand. Hij redt mensen die drenkelen. Afgekort mag hij de titel drenkeling dragen. Van drenkelingenieur. Eerst heeft ie medicijnen gestudeerd. Maar de hoogtestage bij de resterende inca’s in Peru heeft hem doen besluiten tijdig te switchen. Een technisch zorgend […]

Pauselijk aalmoezenier en aartsbisschop. Ik zal het maar meteen verklappen. Een gelukkig man, Felix. Zijn opa had een kat. Daar is hij naar vernoemd naar het schijnt. Een zwarte kat die altijd links op het Sint Pieterplein overstak. De witte Prieto’s hebben vrijwel niets met bijgeloof. Uitgezonderd onder een ladder […]

Jaap Oudenhoven had alleen de tweede politionele actie, genaamd ‘Operatie Kraai’, meegemaakt. Hoewel hij als aalmoezenier niet direct betrokken was bij de gevechten en het ook niet kon opbrengen om bij executies aanwezig te zijn, kwam hem via gesprekken met de jongens veel ter ore. Sommigen wilden per se bij […]

Dat hij ‘padflikker’ werd genoemd deerde hem niet. Mensen zeggen zoveel. Een ‘heitje voor een karweitje’, hij deed het graag. Het klinkt tegenstrijdig, maar een uniform – al was het in korte broek – onderscheidde hem van voetballende vriendjes. Onder dienst maakte hij kennis met het fenomeen ‘een karweitje voor […]

Ik begeef me op drijfzand. Mijn hele leven bijna al. Hoe komt dat nu zo? Nou niet zo heel bijzonder. Te beginnen bij de ouders. Beiden waren het eigenlijk mafketels. Ze waren wel heel lief. Mijn moeder werden kinderen afgeraden. Ze had er al twee. Daarna werd ze erg ziek. […]

‘Bert, waarom ben je aalmoezenier geworden?’ ‘Ik was eerst glazenier, maar ik brak teveel.’ ‘Nee man, serieus.’ ‘Geloof het of niet, maar ik vond het woord ‘aalmoes’ altijd mooi klinken; het geven van aalmoezen als vak leek me uiterst boeiend.’ ‘Bert, je neemt me in de maling. Vroeger was je […]

Had ik al gezegd, dat ik een paar sokken vond? Opgerold als een balletje? Sokken als dragers van herinneringen. Oneindig vaak met vuile was in vuilniszak, want geen wasmachine in het tuinhuisje – achterop mijn racefietsje (door jou gekocht) van Aalsmeer naar jou – alles door jou gewassen, opgevouwen, gestreken, […]

Bij de opkomst van een nieuwe lichting heerst er altijd een lichte chaos. Er moet van alles worden uitgelegd, de uitrusting dient bij elkaar worden gezocht, waarbij steevast slechts de maten ‘te groot’ en ‘veel te groot’ voorhanden zijn. Daarna moet de slaapruimte als zodanig worden ingericht, waar niet te […]

Ik geef het toe. Ik ben een sukkelaar. Is niets mis mee. Goed mee te leven. Soms gaat het traag. Dan helpt geen schop. Onder de kont vanzelfsprekend. Om de oren zinloos. Die zitten vol pus. Kring je op leeftijd. Ze zijn ook groot. Met haast Afrikaanse proporties. Qua olifant […]

Het constante grommende gekreun maakte van de ziekenboeg een deprimerende plaats. Daarbij was de stank van etterende wonden en ongewassen kerels niet te harden. De aalmoezenier maakte weer z’n ronde langs de bedden. Bij de een werd hij met een uitgespuwde vloek weggejaagd, een ander wilde hem grijpen en kussen. […]