De laatste van zijn soort keek neer op de jager aan zijn voeten. Alhoewel hij ongewapend was, had hij hem kunnen uitschakelen met een steenworp die eerder toevallig doel trof dan welgemikt was. Het was eenvoudig geweest, zoals veel. De jager die hem gedurende jaren achtervolgd had om hem te […]

Vrede wellicht wordt het pas als de twee door anderen gezworen vijanden met de handen gekust samen in de tuin genieten van de regenboog een omarming misschien met als gevoeld van binnenuit een opwarming als in een magnetron stel ik mij voor zoals wij tweeën in evenwicht -soms ook er […]

Het was in het jaar waarin Wim de Bie solo verder zou gaan op televisie. Hij was bij het Studium Generale over Utopieën aan de UvA. De nationale denker van niks die in Nederland op handen gedragen wordt kwam nog even uitleggen waarom utopieën zo gevaarlijk zijn. Gebruikelijke riedel over […]

Ik schrijf er niet over. Mij hoor je niet. Er wordt tenslotte al genoeg over gesproken, wat zal ik me ermee bemoeien? Trouwens, ik had er geen last van. Ik was weerbaar. Ze kregen het net zo hard terug als ze het uitdeelden. En als het nodig was, dan kon […]

Op een heuveltop stond ik stil en keek omlaag. De omgeving daar beneden zou troosteloos geleken hebben, als ik troosteloosheid had kunnen herkennen. Ik had mijn prooi jarenlang opgejaagd en hem nu gevonden. De prooi was ergens daar beneden. Er viel grijze sneeuw, al heel lang. Het zou langer doorgaan, […]

In de auto luisteren we zwijgend naar de radio. Kane zingt zijn toepasselijke Rain down on me. Bij het uitstappen reikt hij mij een open gevouwen paraplu. Niet veel later staat er zonder iets te vragen een latte machiato voor me klaar. We drinken samen aan een tafeltje en kijken […]

Ik kijk naar de rug van de koningin. Ze kijkt, ingezakt en een beetje vermoeid, naar de nieuwe ministersploeg. Ik zie haar rechterhand. Het hangt afwachtend en geopend naar beneden. Mijn moeder heeft ook zo’n hand. De gelijkenis is treffend. Vroeger keek ik op naar die hand: om vast te […]

Geur. Het sterkste zintuig van de mens en gekoppeld aan ons langetermijngeheugen. Zodra je hersenen een geur signaleren, wordt hier een emotie en/of herinnering aan gekoppeld. Iedereen heeft een geurgeheugen, al is niet iedereen zich daarvan bewust. Ik kan me niet herinneren dat geur géén rol speelde in mijn leven. […]

Terwijl mijn woorden op het witte beeldscherm verschijnen, bevind ik me in een wereld waarin alles mogelijk is. Een fantasierijke omgeving zonder enige vorm van kritiek is voor mij als debutant een paradijs, waarin ik me zonder enige vorm van onzekerheid kan laten gaan. Maar ook debutanten zullen een keer […]

Hij zegt dat onze werelden zo op elkaar lijken Dat wij ons trachten te verstoppen In een chaos van storm en tegenwind maar dat we uiteindelijk beide het zelfde fietspad af trappen Dezelfde bomen zien en uiteindelijk van hetzelfde brood eten Ik schud mijn hoofd Zijn stem klinkt in mijn […]

Door dat raam op het noordoosten is hier het licht heel de dag hetzelfde,’ zegt Maarten, ‘net als in Rembrandt zijn atelier. Ideaal.’ Samen staan we voor dat grote raam. Naast ons zijn schildersezel. Buiten is de polder. Graan, aardappelen, kool en kassen. Het meanderende eeuwenoude beekje. Wuivende bosschages. Zwanen […]

Kijkend door de roze bril waan ik me als moeder samen met mijn kinderen in een ware Utopie, om vervolgens hard op mijn gezicht te vallen en kennismaak met de realiteit. De stijgende zorgpremies zullen mijn drie kinderen uiteindelijk de das om doen. Als dragers van een gemuteerd gen blijken […]

Het leek zo’n onschuldig vermaak, Androids als knuffel voor bejaarden of als huisdier voor gehandicapten. Maar met het menselijker worden van robots werden steeds meer functies overgenomen door de Androids. Totdat mensenhanden overbodig waren. En nu zijn er zelfs Androids met een rijk geschakeerd gevoelsleven, uiterlijk niet te onderscheiden van […]

Stel je een samenleving voor waarin driejarigen alvast worden beoordeeld op hun kansen op wat men “arbeidsmarkt” noemt. Stel je een samenleving voor waarin een niet meer goed voort kunnende tachtiger die ziek te bed ligt als geval “waarbij we de behandeling staken” wordt gezien. Stel je een samenleving voor […]

Ik kijk in de spiegel en zie een zelfvoldane, lachende kerel. Het is mij weer gelukt ik heb samen met mijn nieuwe vriend een prachtig akkoord geschreven. Veel van onze volgers zijn het niet met ons akkoord eens. Vervelende mensen we hebben toch snel en goed gewerkt. Toegegeven we hebben […]