0
Voor het eerst samen op vakantie. Drie weken gaan ze van elkaar genieten aan het Gardameer… Het kleine tentje zetten ze in een mum van tijd op. De avonden zijn zwoel, de dagen heet. Er valt geen scheef woord. Toch is kamperen behelpen. Ze koken op een één pits kooktoestelletje […]
Liefde, Mensen, Natuur
Liefde maakt blind
Eten & drinken, Mensen
Mieren
“Ik wil geen hagelslag”, zei de jongste gedecideerd. Het was lente en alles gebeurde weer. Bomen vol knoppen, vogels fluitend. De vijver zat vol met kwakende kikkers die op en onder elkaar zaten en waarvan we het moeilijk vonden uit te leggen waarom dat was. Ja, weet zo’n kind veel […]
Familie, Liefde
Woordeloos verdriet
“Hagelslag” zeg ik triomfantelijk. De wenkbrauwen van mijn dochter gaan op fronsstand. “Dat kan niet, twee letters teveel,” zegt ze streng. “Wat heb je? Dan help ik wel.” Op het scrabblebord verschijnt “slangen”. “Dat ik dat nu niet zie,” verzucht ik. In een oogwenk verslaat ze me. Haar brein is […]
Fictie
mango lust ik ook
Zin in aardbeien, dacht ik plotseling. Aardbeien, van die dikke sappige zomerkoninkjes, opgetoefd met slagroom, uitgestald op een stukje huid, om het even waar, maar het liefst op je buik. Om dan, om de zoveel minuten, tussen talloze kussen door, een lik slagroom te nemen en een vrucht langzaam met […]
Natuur
Glazenmaker
Wachtend op mijn volgende prooi scan ik bewegingloos mijn omgeving. Ik span en ontspan mijn uitklapbare onderkaak. Rechts van mij, onder plompenbladeren, schiet een snelle schaduw zenuwachtig weg. Mijn facetogen registeren beweging, prooi! De schim komt dichterbij, nu! Mijn kaken klappen als een springveer uit, mis! Geërgerd klap ik mijn […]
Communicatie, Fictie, Mensen
Mijn besluit (3)
Twee dames stappen de lift uit. -Meisje, wat doe jij hier alleen. Hoe oud ben jij? -Vier jaar. Ik ga naar oma. Ze is daarboven. -Arm schaap. Geen oma meer. -Welles, Ik heb wel een oma! Opluchting. -Waar woont jouw oma? -Bij opa, maar nu zit oma op het dak. […]
Column, Communicatie, Mensen
wie mooi wil zijn
De eerste stap werd gezet door mijn huisarts. Niet dat ik daarom bij haar was, maar toch. Ik wist nu dus dat het door de verzekering vergoed zou worden. Die drempel was genomen. De afspraak met de therapeute zelf was snel gemaakt. Leuk mens, lekker doortastend type. Bleek een oud-wijkverpleegkundige […]
Fictie, Poëzie
Vervaagd
Kon ik nog maar even. Was er niet? Hoe heette het? Waar is het gebleven? Niet in de kast of op het bed. Daar lag toch die dinges? Ik zou toch zweren dat. Waarom toch die slingers? Zeg mij eens, wie ben jij schat? Zij kijkt wel, maar zij ziet […]
Liefde, Mensen
Blinde pijn
Bladerend door haar dagboek, voel ik haar pijn. Liefde is een open wond, altijd bloedend. Ik genoot van de pijn zolang zij er was om die te voeden. Zij had zoveel meer verdiend, maar was net als ik verslaafd aan ons. Een gedoemde verbintenis vanaf het begin. Niet zoals uiteindelijk […]
Communicatie, Fictie, Mensen
Mijn besluit (2)
Daar sta ik. Een meisje van vier. Ik wil naar het dak. Ik ben hier naar toe gehold om te zien of oma daar is. Zij woont twee straten verderop, hier in deze hoge flat. Ik kom hier vaak, maar zonder mama is het moeilijk om met de lift helemaal […]
Communicatie, Fictie, Liefde, Mensen
Rouw
Alle verdriet van de afgelopen maanden drukt ze weg. Alsof ze in een keurslijf is gedrukt van eeuwig grijs. Andere tinten zijn onmogelijk. Haar knokkels kleuren wit van het knijpen in het boekje dat ze als steun en toeverlaat vasthoudt. Als het orgel begint te spelen krimpt ze ineen. Het […]
Maatschappij, Politiek
lente 2019
H. M. leeft met zijn moeder in een beklemmende buitenwijk van Amsterdam. Zijn iets oudere vrienden zijn echter in een roes. Ze gaan al dagen naar bijeenkomsten op het Generaal Dam plein en praten over een nieuwe toekomst, een vrije wereld die onbegrensde mogelijkheden biedt. H. explodeert bijna van opwinding […]
Communicatie, Fictie, Mensen
Mijn besluit (1)
Ik doe het, spookt het koortsachtig door mijn hoofd. Ik moet het doen. Het moet. Mijn besluit staat vast. Ik ga het doen. Het hoogste gebouw van de buurt. Veertig verdiepingen. Ik wacht totdat de deur open gaat en glip naar binnen. Nu de lift nemen. De lift, gonst het […]
Communicatie
Afscheid
Ten ene male eloquent doch niet erudiet biologeert de gelouterde wijsgeer zijn zaal met adepten. Het zijn bijkans discipelen die hun grote voorganger adoreren. Exemplarisch is de wijze waarop de amanuesis van het laboratorium met rasse schreden het katheder nadert om zijn huldeblijk te offreren. Ook dient niet onvermeld te […]
Liefde, Mensen
Rouw
Alle verdriet van de afgelopen maanden slikt ze weg. Alsof ze in een keurslijf is gedrukt van eeuwig grijs: andere tinten lijken onmogelijk. Haar knokkels kleuren wit van het knijpen in het boekje dat ze als steun en toeverlaat vasthoudt. Als het orgel begint te spelen krimpt ze ineen. De […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties