Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Zware voeten

9 mei 2013 | 120w | G.J. van Gisteren | 6 |

Links van mij ligt mijn vriend Anton, met zijn ogen dicht. Vanachter me schreeuwt Mark iets onverstaanbaars. Mijn handen zijn op mijn rug geboeid, ik kan ze niet helpen.

Hadden we maar geluisterd en zaken gedaan met Luciano. Achteraf gezien lijkt zijn aanbod meer dan redelijk; cocaïne en bescherming in ruil voor 70 procent van onze winst. Maar wij hadden besloten dat we beter af waren als we zaken deden met de Colombianen. Stom, stom, stom!

“Plons,” kou en duisternis overspoelen me, “Plons, plons.” Mark is gestopt met schreeuwen, bloed kringelt uit Antons kapotgeslagen achterhoofd. Zwak licht vanaf de pier bereikt nauwelijks de bodem. Verwonderd kijk ik naar mijn voeten: Waarom heet dit cementschoenen? Het is gewoon één blok beton.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van G.J. van Gisteren of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »