‘Welkom. Geloof het of niet maar vandaag is niet morgen. We gaan er dus tegenaan! Groter dan dit kan het nooit zijn en dat weet jij ook, dus waar wacht je nog op? De bus stopt bij rood maar rijdt bij groen. Nee Karel, daar is niets aan te doen. […]
‘Welkom. Geloof het of niet maar vandaag is niet morgen. We gaan er dus tegenaan! Groter dan dit kan het nooit zijn en dat weet jij ook, dus waar wacht je nog op? De bus stopt bij rood maar rijdt bij groen. Nee Karel, daar is niets aan te doen. […]
‘Moeder’ zegt de nummermelder. “Lieverd, kun je een keukenrol meebrengen vanmiddag?” “Tuurlijk, Mam.” Onderweg naar haar bedenk ik mij dat het de derde keer is deze week. Merkwaardig. Ik zie dat zuslief tegelijkertijd arriveert. Hé dat is toevallig. In de gang valt mij op dat zij ook een keukenrol bij […]
Hoewel het pas oktober is, dwarrelen grote, witte vlokken naar beneden. Nieuwsgierig loop ik naar buiten en tuur omhoog. Vanuit het wijdgeopende venster op de bovenste verdieping hoor ik gegiechel. De bui stopt abrupt en het raam wordt met een klap gesloten. Dan richt ik mijn blik op het wit […]
Toen ik vorige week met Zwarte Piet lag te neuken, had ik verdomme allemaal roet aan mijn snikkel zeg. En net toen ze hijgend met een bek vol pepernotenzaad kokhalzend naar de douche rende, kwam die ouwe zak zelf vragen of ik wel braaf was geweest. Occultisme is mij vreemd: […]
Jonge vrouwen uit het volk die hun werkhanden wegmoffelen in glacé handschoenen zijn een schande. Boven hun stand geklede burgermeisjes bederven hierdoor hun kansen op de huwelijksmarkt. Een burgerman durft ze niet aan, een heer verkiest ze niet. Honderd jaar geleden was deze gedachte gemeengoed onder de gegoede Nederlandse burgerij. […]
Dikke tranen lopen langs haar neus. ‘Wie ben ik nu eigenlijk?’ roept ze snotterig. ‘Mag ik je eens iets laten zien?’ Ik pak de keukenrol die standaard op mijn bureau staat. Ze knikt weifelend. ‘Dìt ben jij…’ Ik scheur een velletje af. ‘Je bent lief.’ ‘Dit ben jij ook… Je […]
‘Ik kook vandaag wel. Als je vanavond thuis komt zul je eens wat zien.’ Ik pak het gehakt uit de koelkast, het paneermeel uit het keukenkastje en een ei uit het rekje. Kneden maar, rollen maar, beetje kerrie erbij, wat peper, dat worden lekkere ballen! Dan de bonen afhalen en […]
Er was eens een keukenprinsesje dat in Luilekkerland woonde. Deze telg zwaaide met haar pollepel de scepter in de koninklijke keuken. De onderdanen lieten zich de verrukkelijke gerechten welgevallen. Deze onderzaten groeiden en groeiden en namen veel plaats in. Haar vorstelijke ouders zagen dit met lede ogen aan. Hoe moesten […]
Mijn man maakt altijd de rollade. In de vijftien jaar dat we getrouwd zijn, heb ik nog nooit zo’n vlezige, in een net omhulde rol vlees hoeven kruiden, laat staan braden. Hij daarentegen heeft nog nooit hachee gemaakt. Dat is mijn ware specialiteit. Een genot om ’s morgensvroeg het vlees […]
Er staat een blij meisje voor de keukendeur. ‘Mama, mama, ik heb een nieuw vriendje’ zegt ze met haar schelle stem. In gedachten ga ik de huizen langs, maar kan me niet herinneren dat er een gezin in deze rij is komen wonen. Ik leg mijn aardappelschilmesje neer om me […]
De dagen kabbelden voorbij, zonder notie van geluk of ongeluk. Verstrijkende tijd registreerde hij nauwelijks. Onbewust van sleur of extase werd aan verwachtingen voldaan en teleurstellingen voorkomen. Zo verloopt het nou eenmaal. Tot het onvoorstelbare zijn pad kruiste. Zijn reden van bestaan vervloog in die ene rampzalige seconde. Te laat […]
Boer K. kon het niet verhullen. Hij is lam, iet,” grinnikte hij tot de ex-vrouw van het slachtoffer, “maar of er geslacht is, weet ik niet.” Iet vond zijn duistere humor heel arisch. Ze waren ooit getrouwd geweest maar hadden nooit echt genoten. Op tafel lagen bewijzen, die wijzen naar […]
Altijd schommelend, heen en weer. Meestal zittend, soms met de buik op de zitting. Dan gaat het langzaam en turen mijn ogen naar het stuk zand tussen het gras. Daar ontwaar ik altijd wel een kriebelig beestje. Hard schommelend is blijheid of ingehouden woede. Dan zweef ik naar de lucht […]
‘Soms, en dat lijkt misschien raar, lijkt het alsof ik mezelf niet ben.’ ‘Hoe kom je daarbij?’ ‘Ja! Zie je? Dat bedoel ik nou!’ ‘Wát bedoel je nou?’ ‘Dat er raar gereageerd wordt als ik zeg dat het soms lijkt alsof ik mezelf niet ben!’ ‘Nee, dat moet je zo […]
Als ik mijn hoofd in mijn nek leg zie ik haar voorbij zwieren. De tijd lijkt trager te verlopen met haar in mijn buurt. Haar lichaam strekt zich boven mij uit. Haar glimlach is naar mij gericht, maar haar ogen zijn dat niet, die richten zich op de uitgestrekte armen […]
Recente reacties