Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
‘Het gaat om het principe. Ze bestempelen je meteen als voordeurdeler hoewel Marie altijd via het platje mijn woning binnenkomt. Dus doe je het nog discreet ook. En bij mooi weer door het raam. Kosten delen we niet, want als je ziet wat ze allemaal eet… We moeten langer zelfstandig […]
Ik weet niet precies meer wanneer ze in mijn leven kwam, maar ze is nooit meer weggegaan. En ik heb er nooit geen spijt van gehad. Ze wist meer als mij en corrigeerde me als ik iets fout schreef. Zelfs mijn gesproken woord verbeterde ze. Als voordeurdelers gingen we door […]
Zijn pass was fluweel. Zijn aanname briljant. Die van ons niet. Een vriendinnetje had hij nooit. Het was in de tijd dat een kast alleen was om er iets in op te bergen. Vaak geblesseerd. Liesblessures. ‘Welk standje heb je nou weer gedaan, Fred?’ Fred zei niets. Wij wel, variërend […]
‘Weet u wat het is, meneer? Mensen kijken zo naar zichzelf. Het begint gezellig, maar dan komen de kwalen: liesblessures, jicht, reuma… Afijn, ik zal u verder niet lastigvallen met wat ik allemaal mankeer. Het is omdat u ernaar vroeg, anders was ik er nooit over begonnen. Ben je gek. […]
‘Komt u verder, meneer Vreeswijk.’ ‘Fijn. Mijnheer Hagendoorn…’ ‘Hagedorn is de naam. Maar u mag wel Ewald zeggen.’ ‘Ewoud. Allereerst, de heer Maas is niet mijn vriend. Integendeel. Als ik aan hem denk schiet die oude liesblessure er weer in. Maar dat is fysiek. Het psychische gedeelte – en ‘fysiek […]
‘De boel is aan het verzakken, Vreeswijk.’ ‘Bel dan de huisbaas.’ ‘Ik heb het over vrouwendingen. Bij jou puilt er iets naar buiten en bij mij zakt er iets uit, Vreeswijk.’ ‘Wat bedoel je, nicht Alida?’ ‘Mannen hebben mannendingen en vrouwen vrouwendingen.’ ‘Wat voor dingen? Leer nu eens, zelfs op […]
‘Elsje, zet je klompen maar bij het vuur. Heb je het meel?’ ‘Ja, mama.’ ‘Zo duur?!’ Dat is nou weer typisch mevrouw Fiederelsje uit de Frans Halsemastraat. Altijd zeuren. Maar ze heeft het ook niet makkelijk. Haar man is veroordeeld omdat hij een neppistool had. Zó dom. Oey, wat is […]
De bal wordt hoog aangespeeld. Toch weet ik hem klevend aan mijn linkervoet even later op doel te schieten; op de lat, die voor mij te laag ligt, maar voor de keeper hoog genoeg. De scheidsrechter fluit af. Met een scherpe pijn in de liesstreek loop ik de kleedkamer in. […]
De zon schijnt er is geen regen. Toch ga ik niet fietsen met het kind. Waarom niet? Omdat ik geen kind heb en ook geen fiets. ‘Fungiciden’. Het woord schiet me zomaar te binnen als ik in de supermarkt loop. Waarom? Geen idee. Misschien door die moestuintjes. Ik kom de […]
Ze dobberden mee op de golven van de zondvloed. Waar zouden ze uitkomen? Uiteindelijk in een stad in aanbouw. Met een toren die tot in de hemel moest reiken. De mannen hadden niet genoeg aan één hoer. Voetbal werd uitgevonden. De ster was Ryan; maar die had een air! Het […]
0
Recente reacties