Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
‘Ben je hier bekend?’ vroeg hij. ‘Het ligt eraan,’ lachte ze. ‘Waar ben je naar op zoek?’ – ze was aantrekkelijk vreemd. Met de tijd vervreemden twee bekenden tot onbekenden die zich niet meer aan elkaar voorstellen. Nietszeggende stemmen die elkaar overstemmen. Nooit genoeg, behalve van elkaar. Wat is van […]
Op de tweezitsbank breit een oude vrouw een trui. Maar ze is er niet. Aan de grote tafel drinkt haar man een biertje en leest zijn krantje; alleen een kring is zichtbaar gebleven. Mensen scharrelen tussen hun huisraad, waar ze zuinig op zijn geweest. In de vitrine kop-en-schotels, waaruit je […]
‘U moet uw Japie bij u houden, meneer.’ ‘Dat lukt niet altijd.’ ‘Ik houd mijn poes toch ook bij me?’ ‘Japie wil er ook weleens uit. Binnenblijven leidt tot frustratie.’ ‘Dat is niet mijn probleem. Ik val u toch ook niet lastig met mijn poes?’ ‘Uw plantjes zijn giftig; er […]
Bij de vijver is de grond ongelijk; als dat ene wieltje dan net achter… Het is niet mijn laatste slechte gedachte. ‘Dat je dat niet weet.’ ‘Latijnse namen interesseren me niet, tante.’ ‘Je neef heeft wel gymnasium gedaan. Ik ook.’ ‘Ik atheneum. Dus gymnasium zonder Grieks en Latijn.’ ‘Valt me […]
Een hoogvlieger ben ik niet, dus heb ik geen last van vliegschaamte. Schaken is me te intelligent, dammen met oma moeilijk genoeg. Maar om me daarvoor te schamen… Met het dambord onder mijn arm loop ik naar oma. De met Douwe Egberts waardepunten gespaarde koffiemolen doet ze zittend op het […]
‘Needles and pins’ was afgelopen. Het leven is een pijnlijke zoektocht naar geluk. Liselotte had Umbilicus plantjes in de diepe vensterbank met kussens. Maar de cactus zag de jonge heer Vreeswijk niet. Uit het platenkoffertje pakte ze ‘I want to hold your hand’. Op vaders pick-up mocht hij muziek van […]
Oma is bij de tijd, ze volgt alles op de voet. Alleen kan ze moeilijk namen onthouden en plaatsen. Niet zo verwonderlijk met acht dochters en evenveel schoonzonen. Twee heten Jaap, dat is verwarrend makkelijk. De rest heet ‘dinges’. Ze heeft twee kleinkinderen die Kim heten, van Jaap en Jaap […]
Ik keer om en ga door. Er is geen andere weg. De lotusbloemen met hun kiemkracht houdend zaad, hebben zich onder een laagje sneeuw en ijs in de vijver verborgen. Het rondlopend pad heeft het verleden weggenomen en brengt de toekomst. Ik ruik niet-gezette koffie en keer om, naar mijn […]
We eten in een driesterrenrestaurant waar men in elkaars ster kruipt. Iedere kapitaalvandaal door wie hij gegroet wil worden, groet hem ook. In de anonimiteit van onbekende Nederlander eet ik mijn voorgerecht – er is wat aan de hand… ‘Woon je nog op de grachtengordel?’ vraag ik. ‘Are you kidding? […]
‘Handgeschilderd’, staat er op het kaartje naast een bord op een ebbenhouten bordenstandaard. Tussen aanhalingstekens. Dat betekent dus dat het níét handgeschilderd is. De lotusbloemen zijn allemaal hetzelfde. Plakplaatjes. ‘Mooi bordje hè,’ zegt een man met een oosters accent. Twents, vermoed ik. Niet iedereen uit het oosten is Japans of […]
0
Recente reacties