Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
‘Waar ga je heen, jongetje?’ ‘Zuidlaren, meneer.’ ‘In dat speelgoedbootje, met een plastic peddel?’ ‘Ja, meneer.’ ‘Weten je ouders dit wel?’ ‘Jazeker. Ze zeiden nog: “Pas op jongen, soms is de weg recht en dan weer krom. Ze zullen later een liedje over je schrijven.”’ ‘Wacht eens even… Wat is […]
‘Ach man, je kent me toch.’ ‘Je moet je legitimeren. Dat zijn nu eenmaal de regels.’ ‘Ik had gewoon last van een “Tom Dumoulinnetje”.’ ‘Wildplassen mag nu eenmaal niet.’ ‘Ik heb niet geplast; ik zei toch al: “Een Tom Dumoulinnetje.” Hoeveel jaar peddel ik niet heen en weer om de […]
Laat me niet ronddobberen op een kalm meertje. Een beetje naar links en dan weer naar rechts om tergend langzaam naar de oever te glijden. Uiteindelijk saai naar de bodem zakken zonder enige stroomversnelling van betekenis. Snijd nu eindelijk het peddelkoord door, want je kunt het toch alleen of met […]
Het derde rad aan de wagen zijn en dan nog wel in een bootje. ‘Die puistjes gaan later wel over.’ ‘Het gaat om je innerlijk, Pieter’ – hoe vaak moest ie dat nog aanhoren. ‘Steek die peddels wat dieper in het water, Pieter, je spettert. Straks roeien wij wel even.’ […]
‘Peter, je was gisteren in de uitzending en vandaag is er een doorbraak in de zaak-Nancy B.’ ‘Nou ja, dat kun je wel zeggen, Humberto. De partner van Nancy, een ex-advocaat, heeft contact opgenomen met het slachtoffer. En het frappante is dat die eigenlijk toegeeft dat zij schuldig is.’ ‘Wie […]
Ze stond op een balkonnetje met een gietijzeren hekje en had hem met haar ogen geroepen. Samen brachten ze de nacht door. De volgende ochtend was ze verdwenen; hij zocht haar overal. Het balkonnetje en het gietijzeren hekje kon hij niet meer terugvinden. Geen foto, niets. Hij sneed haar beeltenis […]
‘Peter, ik moet aan Lucia de B denken.’ ‘Nou ja, Humberto, Lucia’s onschuld heb ik als briljant misdaadverslaggever aangetoond. Nancy B is mogelijk schuldig. Het is al verdacht als je een deel van je naam geheimhoudt.’ ‘Zeker, Peter R.’ ‘Ze had een fascinatie voor vergif en in bedekte termen schreef […]
Ik ren zo dicht mogelijk langs de kustlijn zonder natte voeten te krijgen. Het zeeschuim ontwijk ik met soms vreemde sprongen; een kinderlijk spelletje dat niet kinderachtig is. Aan de kust ben ik weer even kind. Een brede, getatoeëerde man rent me tegemoet. Hij heeft iets wat ik alleen maar […]
Wat een gojibes-typetje is? Zij dus. Haar zoenen hebben een vreemde bijsmaak. ‘As we speak, zullen we wat gaan eten?’ vraagt ze terwijl ik niets zeg. ‘Oh my God,’ zegt ze als ze de menukaart van het strandpaviljoen bestudeert. ‘Awkward, dit is ongezond en zó 2016.’ Ik kijk naar de […]
‘Waarom zei je dat nou tegen Max, Ma? Ik heb een bult van een paar centimeter op mijn hoofd. En nog waren die ballen gortdroog. Ik mocht er niets van zeggen; het hele servies is nu aan gruzelementen. De juskom en de borden vlogen tegen de muur en de gehaktballen […]
0
Recente reacties