Biografie van Han Maas
Statistieken van Han Maas
Leeslijst van Han Maas
Het badhuis, schone kleren aan. Nette kleding is voorschrift. De jongens drinken zich moed in, naar leeftijd wordt niet gevraagd. De meisjes wachten af. De eerste dans, klamme handen. Afspraakjes worden gemaakt. Doosjes sigaretten schuiven open. Zonder filter. Roken is gezond, Auschwitz dodelijk. Jozef en Rosa ontspringen de dans niet. […]
Zelfs door mijn scheerzeep schijnt een groene kleur. Eerst waren het de vergeten groenten. Best lekker. Maar daar denkt ze niet meer aan. Ze ‘verrast’ me iedere avond met iets wat op vlees moet lijken. En smaken. Ook sprinkhanen moet ik eten. En ‘Oma’s gehaktballen’, maar dan vegetarisch. Ze stuiteren […]
‘Je staat in m’n straal.’ ‘Straal?’ ‘Ja, van m’n kacheltje.’ ‘Wat is het hier war…’ ‘Je gaat niet zeiken over het klimaat, anders kun je meteen…’ ‘Nee, nee.’ ‘Veertig jaar sta ik hier al. Dacht je dat mijn vingers door opwarming zo krom staan? Een winkel was geen keuze. Geen […]
‘Mag ik het formulier?’ vraagt de therapeute. ‘Ja,’ zeg ik. ‘Maar…’ ‘U heeft uw naam ingevuld, maar geen vraag beantwoord.’ ‘Nee, ik weet niet wat ik aan moet kruisen.’ ‘Wilt u koffie, thee of water?’ ‘Ja, graag.’ ‘Kon u het gemakkelijk vinden?’ ‘Bij de rotonde had ik het moeilijk.’ ‘Wat […]
Er is wat in gestopt en eruit gekomen. De eerste keuze was voor mij gemaakt. De kleuterschool was christelijk. Hoewel wij ‘niets’ waren, was de tweede keuze voor mij gauw gemaakt, want de straat uit en je was er. De lagere school die er letterlijk aan vastzat, was hierop een […]
Valentijnsdag is vooral voor de commercie. Toch zet het je aan het denken. Er is een kaart. Hij is verstuurd noch ontvangen. Onbeschreven. Sterker nog, ik weet niet eens hoe die eruitziet. Kun je een kaart gefrankeerd volgens het hedendaagse tarief naar de waarde van het verleden sturen? Met kerst, […]
Waarom moet een man die er niet fris uitziet nu juist naast mij komen zitten in een halflege tram? De verdoving van de mondhygiëniste begint uit te werken. Aan een gesprek heb ik absoluut geen behoefte, dus begint de man tegen me te praten: ‘Lekker weer hè, meneer.’ ‘Ja, zeker.’ […]
Hij zwijgt, denkt na. ‘Er was geen keuze. Als ik niet was gegaan dan had de mof mijn broers of pleegvader opgepakt. Het stond in de brief: “Represaillemaatregelen”. Ik zeg wel “de mof”, maar het waren Nederlanders; in hoeverre die dan weer een keuze hadden… Ik weet het niet.’ ‘Maar […]
Ja, natuurlijk heb ik een keuze. Ik hoef het niet te doen. Maar moreel ben ik verplicht te antwoorden. Dat bepaalt mijn keuze in hoge mate. In mijn bestanden zoek ik naar teksten die ik al eerder heb gebruikt. Een database van wat ik naar wie heb gestuurd; uitkijken dat […]
Kandidaten genoeg, daarover niets te klagen. Ze verdringen zich zowat bij mijn stoel. Ze willen allemaal een menukaart presenteren. Wat hebben ze buiten de kaart om? Dat is vaak het interessantste. De eerste kandidaat, een sommelier, heeft te veel gedronken en zegt ‘s avonds: ‘Een hele goede morgen.’ Nummer twee, […]
0
Recente reacties