Schrijf mee!

Schrijvers

Elsbeth Boom



Biografie van Elsbeth Boom

Leven is als poëzie: soms rijmt het, soms loopt het lekker, soms krijg je er niet genoeg van en soms snap je er geen bal meer van.

Statistieken van Elsbeth Boom

Elsbeth Boom schrijft op 120w sinds 2 augustus 2011 en heeft sindsdien 7563 woorden geschreven, verdeeld over 64 stukjes (gemiddeld 118,2 woorden per stukje). Bovendien schreef Elsbeth Boom 3 hele korte stukjes (minder dan 60 woorden). Voorts heeft Elsbeth Boom 56 reacties geplaatst.

Leeslijst van Elsbeth Boom

Dit zijn de stukjes op 120w die Elsbeth Boom op zijn/haar leeslijst heeft staan:
Er zijn nog geen stukjes toegevoegd aan deze leeslijst.

Liefde, Mensen, Poëzie

Gestorven is dood

29 september 2019 | 120w | Elsbeth Boom | Link | Reageren? | 1 |

Sterven is leven Gestorven is dood Jij was klaar voor gestorven Je leven was voldaan Je nam afscheid van dat hele kleine stukje dat nog in je pijplijn zat Niet eens een zucht scheidde sterven van gestorven Ik was klaar voor je sterven Sterven bleek leven Maar alles veranderde met […]

Liefde, Maatschappij, Mensen, Poëzie

Goedemorgen

26 september 2019 | 120w | Elsbeth Boom | Link | Reageren? | 1 |

De nacht sluipt binnen Langzaam bedekt een deken de waan van de dag Als kleuren verdwijnen En geluiden verstillen Klinkt de regen als hagel op een zinken dak Een overvliegend vliegtuig laat onzichtbare sporen na in de lucht. Als niemand ze zien, bestaan ze dan wel? In de verte houden […]

Liefde, Mensen, Poëzie

Spiegel

23 september 2019 | 120w | Elsbeth Boom | Link | 2 reacties | 3 |

Als links, rechts is En boven, onder Als onder, zwart is Wanneer de nacht, waken is Wanneer nieuw geen oud is, maar weg. Want weg is een zware last En hebben, is pijn Wanneer liefde, sterven is En de dood je geliefde. Wanneer ons, mijn is En jouw woorden slechts […]

Communicatie, Liefde, Mensen, Poëzie

Alleen mijn huid

13 september 2019 | 120w | Elsbeth Boom | Link | Reageren? | 1 |

Melancholie, als echo van verdriet. Herinnering aan lachen. Een spagaat in schoonheid en zwart. Napijn, verlicht door liefde. Versterkt door kwetsbaarheid. Openstaand voor verleden, het nu omarmend. Beelden en geluiden, Vastgelegd in geur. Wat was, gehecht aan wat zou kunnen zijn Wat is, te gevoelig. Tranen, opgedroogd en opgebrand, hebben […]

Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen

de schommelstoel

11 september 2019 | 120w | Elsbeth Boom | Link | Reageren? | 0 |

Haar stoel schommelt nog een keer heen en weer en stopt dan. Zijn stoel wordt al jaren niet meer bezeten. Maar hij blijft naast de hare staan. Recht voor hun raam. Samen schommelen en naar buiten kijken. Hij zei altijd “waarom zouden we televisie kijken, wanneer het leven zich gewoon […]

Communicatie, Familie, Liefde, Mensen

Tussen Aalsmeer en Amstelveen ligt een zee van liefde

9 september 2019 | 120w | Elsbeth Boom | Link | 3 reacties | 2 |

Dag na dag ploegde ze voort. Te kort. Fietsend met wind tegen naar Amstelveen. Fietsend met wind tegen naar Aalsmeer. Fietsend tussen Man en Zoon. Tussen grote Liefde en grote Liefde. Elke dag wilde ze wel bij hem zijn. Zijn geur opsnuivend, genietend van elkaar, samen de krant lezend, elkaars […]

Cultuur, Liefde, Mensen

Verder

7 september 2019 | 119w | Elsbeth Boom | Link | Reageren? | 0 |

De kolkende massa in haar hoofd, Staat in schril contract met de serene rust in de ruimte. Adem in, adem uit. Ze voelt het matje tegen haar rug. Elke spier doet pijn, Vooral die in haar rechterschouder. Ze krijgt de boodschappenlijstjes niet uitgeschakeld, Zijn gezicht zingt rond. Ze moet alles […]

Communicatie, Liefde, Mensen, Poëzie

Altijd van je af

5 september 2019 | 120w | Elsbeth Boom | Link | Reageren? | 2 |

Ik schrijf. De chaos in de orde omarmen en loslaten. Vasthouden. Rust in mijn kop schrijven. Ik kan me losschudden, blijven liefhebben. Woorden schrijven wat ik niet zeggen kan. Ik gooi ze op papier, smijt ze op het web. Ik schrijf van mij aan mij, daardoor aan jou. Ik koester […]

Communicatie, Familie, Liefde, Mensen

Naar de maan

30 augustus 2019 | 120w | Elsbeth Boom | Link | Reageren? | 0 |

Zij droomt over prinsen op witte paarden. En over reizen door de ruimte. Dromen belanden op de maan. “Ik hou van je tot de maan.” “En ik hou van je tot de maan en terug.” Niemand heeft haar ooit verteld hoe je liefhebt. Dat ging vanzelf. Ze houdt van papa […]

Liefde, Mensen

ik ging op reis en ik nam mee …

27 augustus 2019 | 120w | Elsbeth Boom | Link | Reageren? | 2 |

… mijn ziel onder mijn arm last van de wereld op mijn schouders lood in mijn schoenen rugzak vol met had-ik-maar’s een zwaar gemoed vol klein en groot verdriet toen kwam de volgende reis mijn ziel zit weer daar waar ze hoort ik maak keuzes wat ik op mijn schouders […]

« Vorige stukjes
» Volgende stukjes