De arts heeft bevestigd dat hersenletsel is uitgesloten, of ik niet beter mijn best kan doen mij iets te herinneren. Politie aan mijn bed? Wat doe ik hier? Een ongeluk? De agent geeft aan mij voor nu met rust te laten om na te kunnen denken. Ik duw nog een […]

Levende kleuren lossen op in neerdwarrelende sneeuwvlokken, totdat de wereld enkel nog bestaat uit zwart, wit en vele tinten grijs. Olaf stopt bij een beekoever en verzamelt wilgentenen. Razendsnel vlecht hij er sneeuwschoenen van. Terwijl Hisse de hare onderbindt, kijkt ze naar Olaf. ‘Waarom doe je dit?’ ‘Vertrouw je mij?’ […]

Wij meermannen, trotse bezitters van een glinsterende staart onder een stoer gespierd torso, hebben een unaniem voornemen vast laten leggen bij de notaris. Een besluit dat ons aller voortbestaan zal waarborgen. Onze dames, de meerminnen, hebben sedert eonen hun vrouwelijke rol tot in perfectie vervuld. De laatste tweeduizend jaar echter […]

Op het strand van de Rode Zee kanaliseert een drinkebroer Mozes’ blik richting De Rotspunt. Daarrond staan rieten terrasstoelen en –tafeltjes en zelfs een mandje waarin judaspenning bloeit. Zij confronteren Mozes synchroon met een onverwerkt trauma en een angstaanjagend visioen. Van pure ontzetting slaat Mozes toornig tweemaal met zijn staf […]

Vanmorgen vroeg liep ik als een jutter langs de zeelijn. Emmer in de hand. Speurend naar stukken zeeschuim. De naar vierkantjes verwerkte foto diep in mijn jaszak weggestoken, veilig tegen verlies bij mijn constante bukken. De klus is geklaard. Alleen het wit van de sepia en het grijs van het […]

Een schrijfster van de 120 woorden site zou erg graag meedoen met het wekelijkse schrijfthema, maar weet niets leuks te schrijven over het woord zeeschuim. […]

Het portier, de stem, ik heb het toch echt gehoord. Kippenvel is het bewijs. Het duurt even voordat ik in de achteruitkijkspiegel durf te kijken. Er is helemaal niets te zien. Is hij soms gaan liggen? Voorzichtig kijk ik over mijn schouder. Op de achterbank niets meer dan de gebruikelijke […]

Luilak lijkt een cultuurgoed van Onze Joods-Christelijke Beschaving dat inmiddels helemaal verdwenen is. Ach, een keer slechts zou ik mij met een schoolvriend er aan bezondigen. Pannen met lepels, rossen en Luilak roepen. Om een uur of vijf zou hij bij mij op de buitendeur kloppen. Bellen had geen zin, […]

Zeeschuim opgeklopt met zout Schijnt de maan tegemoet Stervend plankton houdt het licht gevangen in zijn dood Opgezweept tot stuiterende vlokken door wind Verandert het maagdelijk wit, de dansende vlokken in grauw De wandelaar die baldadig tegen het schuim schopt omdat hij het niet tegen de maatschappij durft Bedenkt dat […]

Nog nooit een acht gehaald, maar wel werken met de handen. Mooie, moeilijke en zware dingen doen. Hiermee zeg ik niets over de mens. IQ maakt geen goede of slechte mensen. Zelf denk ik wel eens dat ik slim ben. Maar al mijn slimmigheid heeft me niet behoed voor een […]

Aan de vloedlijn staat een oudere vrouw middenin het zeeschuim, haar intens vermoeide ogen kijken mij aan. ‘Jolien, ben jij het?’ vraag ik. ‘Ja, Marie, jij bent niets veranderd,’ haar gulle lach van vroeger komt weer tevoorschijn! ‘Jij was ineens verdwenen in de derde klas van het gymnasium, we hoorden […]

Ondragelijk de pijn niet te verzachten Het tij gestopt het keert niet weer Wonderlijke heling niet te verwachten Een kloppend gezwel, een hartzweer Rotten en lijden, pijn tot op het bot Verstrijken van jaren is als zout dat bijt Een ziel geknepen, voorgoed kapot Uitgezaaide schuld, knagend mijn spijt Een […]

Uit de schaduwen doemt een schim op. Hisse grijpt naar haar boog. Als Bor wel stilstaat, maar niet gromt, bedenkt ze zich. ‘Wat doet een meisje alleen in het woud?’ De man draagt een lange boog, maar geen zwaard. ‘Ik wil naar Friesland. Wie ben je?’ ‘Olaf. Een pelsjager.’ Hij […]

‘Het lijkt wel of alle verzorgingstehuizen een tijdmachine hebben. Je komt binnen en voor je het weet zit je in de twintigste eeuw met een watergolf en in een veel te bonte bloemenjurk. Wat is dat met dat drankje ‘advocaat’? Het wordt met de liters naar binnen gelepeld. Krijgen ze […]

Wil ik echt dat degene die in de toekomst mijn huis bouwt, de weg aanlegt of mij verzorgt, het verschil weet tussen een onderwerp en een lijdend voorwerp? Vanmorgen waren we aan het ontleden. De zin “Ik ga vissen vangen met een schepnet.” stond in het boek. Hierbij een paar […]