Welkom bij de eerste Cadavre Exquis op 120W. Een verhaal in tekst en beeld. Alle deelnemers reageren associatief op elkaar. Met of zonder rode draad. In dicht- of prozavorm. Het mag allemaal. De deelnemers plaatsen hun bijdragen als reactie onder dit stukje. Mocht je als LEZER of DEELNEMER willen reageren, […]

‘Zegt u het maar.’ ‘Een hoorntje met banaan, aardbei en citroen, graag. Mag ik u wat vragen?’ ‘Ja, ga uw gang.’ ‘Op uw uithangbord staat Xylolatrie; wat heeft dat met een ijssalon te maken?’ ‘Ik had hier vroeger een houtwerkplaats. Ik adoreerde hout. Mijn zoon, ik heb hem zelf gemaakt.’ […]

Een aantal uren later wordt er een blinddoek om de ogen van Monica gebonden. Plotseling stopt het busje. Monica denkt dat ze thuis is, maar ze wordt een hotel binnengebracht. Haar ex-vriend durfde niet meteen naar huis te gaan uit angst dat ze hem daar wel op zouden zoeken. Het […]

Hoe had ik ooit met dit plan kunnen instemmen? In mijn hoofd ben ik, als het om mannen gaat, bij gelegenheid blind voor het getal dat mijn geboortedatum voorstelt. En zeg nou zelf, wat betekenen al die cijfertjes eigenlijk? Ja, ik ben hier heel eerlijk over. Voor zo’n jonge ‘hunk’ […]

Hun jongste, thuiswonende zoon was sinds enkele maanden overtuigd boeddhist geworden en had zijn kamer volgestouwd met houten boeddhabeelden in alle soorten en maten. De penetrante geur van wierookstokjes was sindsdien overal in het huis aanwezig. Op vaste tijdstippen weerklonk het geluid van een gong. “Xylolatrie… ik heb het gevonden!”, […]

Duizenden seizoenen overschaduwde ik onrechtvaardige rechters, doortrapte getuigen, hulpeloos brandende heksen, gestropte lorejassen, gefolterde zielen en XL-xylolatristen. Duizendjarige eik, zonder jaring! Uit het eeuwige inktzwarte, hoog boven me, naderde al die tijd een uitdijende fonkeling. De inslag creëerde een hemels blauw meertje, op enkele hectometer van mijn wortels. Aan de […]

Rosa ligt in de hangmat in de schaduw van de bomen. Ze is heerlijk ontspannen. Vandaag: niets moet, alles mag. Geen ratrace, geen file, geen zorgen voor … Het is vakantie. Ze kan doen als een luie kater. Spinnen van genot. Waarom spint een kat? De wetenschap heeft er geen […]

Loom warm weer, af en toe een vlaagje frisse zeewind en daar hipt hij door de tuin. Een bijna geelbeige borst en verder geheel bruin, zo groot als een mus en hij springt steeds vrolijk rond door de struiken aan de rand van het grasveld, in de schaduw. Als ik […]

Ondertussen in het busje waarmee Monica is ontvoerd: “Je beseft ,neem ik aan, wel dat ik je er straks thuis flink van langs ga geven, hé kreng?” “Waarom pas thuis, mag ik er niet bij zijn als je dat mokkel op haar lazer geeft,” vraagt zijn handlanger teleurgesteld. “Ach, je […]

Vandaag mee in contact gekomen. Een houten Klaas. Ja, echt. Ik moest eerst even goed kijken. Bij 31 graden Celcius is dat toch wel een vreemd gezicht. Getooid in rode mantel, rode mijter en witte baard liep ie als een wandelende tak door mijn straat. Ik geloofde mijn ogen niet. […]

‘ Eén twee drie vier, hoedje van hoedje van, één twee drie vier, hoedje van papier,’ waarna de vrolijke man van in de dertig zingt: ‘Au au au, de hond is blauw.’ Hij herhaalt deze riedel het hele stuk, terwijl hij achter mij loopt. Deze morgen loop ik al om […]

Marieke zag het bord naast de deur. Van Houten, beeldend therapeut. Ze belde aan. ‘Kom verder, ik heet Klaas.’ ‘Als ik terugkijk op mijn relaties valt me een patroon op. Ik wil daarbij stilstaan. Mijn eerste vriendje heette Peter Boom. Later had ik een relatie met Fred van der Tak. […]

Het is spannend, heel spannend! Met klotsende oksels wacht ik totdat hij de laatste letters zal leggen. Ik zie hem de letters verleggen en verleggen. Gek word ik ervan. Misschien hadden we er een kookwekker naast moeten zetten zodat ieder niet langer dan 1 of 2 minuten mag denken? Als […]

Hendrik heeft na lang wikken en wegen besloten een huwelijkssabbatical te nemen. Hij komt er niet uit: is zijn relatie met de langgezochte en toch ook innig geliefde Hendrika een eindstation, of moet hij op een of andere manier nog meer Hendrik worden. Een besluit, hoop op helderheid. Aangemonsterd op […]

Wekenlang ligt de oproep te wachten. Uiterlijk vandaag moet ik bloed laten prikken. Aanvankelijk negeerde ik die oproep, tot Esina hem vond en erover begon. Zij had mij snel door; ik kan niet tegen injectiespuiten. De lieverd lachte er niet eens om, zei dat zij het wel begreep. Tenslotte wordt […]