0
Ik wil dat je lekker in mijn vel zit. Lekker in mijn vagina Lekker aan mijn vagina. Likken aan mijn vagina. Zitten aan mijn vagina. Proeven van mijn vagina. Likken aan mijn tepels. Zuigen aan mijn tepels. Knijpen in mijn tepels. Voelen aan mijn borsten. Strelen, bewonderen, minnen. Is wat […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie
Dwangrijm
Het rijmwoord van klassieke huize vond dwangrijm ongehoord. Het liet zich liever nog verguizen, dan door dwang worden vermoord. Het sprak vermanend tot de dichter: “Uw tekst lichtvoetiger kan best. Laat los die dwang, wees lichter, onderwerp u zelf eens aan de test.” De dichter, geenszins aangeslagen, zocht ver en […]
-
Mensen, Poëzie
Mies Verlies
Er was eens een meisje, Michelle – maar als zij zich voor zou stellen zou ze zeggen: ‘ik heet Mies’ – die kon niet tegen haar verlies Als zij een spelletje deed werd zij meteen witheet als de ander betere kaarten kreeg denk maar niet dat ze rustig zweeg Ze […]
-
Familie, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Tweezaamheid
Twee zusters waren tegenpolen, maar hielden toch veel van elkaar. Wilden elkaar constant bestrijden; men zag dat steeds weer jaar na jaar. Nu stram en stijf en broos is hun lijf: twee weduwen oud van jaren. Beide dames heen en niet meer daar, waar zij ooit gelukkig waren. Een vertrok […]
-
Poëzie
Woordenwaterval
waardeloze minuten, uren, dagen soms wel weken zonder enige vorm van een woordenwaterval op te kunnen roepen inspiratieloze momenten al starend naar het knipperende scherm van mijn hedendaagse kraakheldere woordenspiegel waardeloos! nooit meer ineengepropte bergen van wit papier waar frustratie van witregels bij elkaar gefrommeld is waardeloos! een digitale prullenmand […]
-
Communicatie, Mensen, Poëzie
Stel je voor…
dat je al anderhalf jaar in een depressie zit. Op een gegeven moment ga je schrijven; gevoelige gedichten. In korte tijd heb je een gedichtenbundel bij elkaar geschreven. Vervolgens wil je het uitgeven, en meedoen met een wedstrijd voor debutanten. Een sprankje hoop…? Vol spanning kijk je uit naar je […]
-
Poëzie
wereldvreemd
Ergens in mij zit de wereld goed verstopt achter gesloten blauwe ogen De wereld en ik doen al jaren een spel Als hij net doet alsof hij mij niet ziet en ik hem niet nodig heb Maar de wereld is er zoveel beter in dan ik Waar ik me alleen […]
-
Poëzie
VERKLARING
Verklaringen verhelderen niet, doen er niets meer toe dan juist zo veel. Kristal in mijn hoofd eboniet voor anderen waaraan zij zich kunnen verwarmen als het degelijk brandt. Dorre bomen in een gele woestijn. Tijd is de zorgvuldigste tuinman ooit, zorgt voor het verder gaan of niet. Indien niet: begint […]
-
Maatschappij, Poëzie, Politiek
Ideoloog (Bosma doorontwikkeld)
De brulboei galmend uit de bladzijden van historieboeken niet chronologisch als waren bladen lukraak maar met elkaar verbonden aan elkaar geplakt onnadenkend de religievrije ideologie en boze mensen in het land volgen braaf de holle woorden luchtledig denkend blij te worden geen samenhang in wat gerocheld wordt door Bosma Haagse […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Poëzie
Verzet je…
31 Januari 2013. Poëziewedstrijd, Centrale Bibliotheek te Rotterdam. Het thema van de Poëzieweek: “Verzet je zinnen” Voor mij zitten twee slungelige jongens van rond de twintig jaar. Ze zitten te frummelen, ik kan niet precies zien waarmee. Zodra Karel. V. wordt opgeroepen bestijgen ze met z’n tweeën het podium. Een […]
-
Liefde, Poëzie
Samen één
Hij was verbitterd, donker, teleurgesteld en alleen. Zij was verblijd door God, dat hield haar op de been. Door haar vond hij het licht. kreeg hij een lach op zijn gezicht. Ze straalde liefde uit, maar niet direct naar hem. Toen hij haar aandacht vroeg, trapte ze op de rem. […]
-
Poëzie
Nacht
Oogleden gesloten. Groene, gele, rode vlekken vallen uit duisternis omhoog. Stil vuurwerk achter een gevel waar rolluiken voor ramen werden neergelaten om de wereld uit te sluiten. Niet ontsnappen aan een kamer in jezelf; de flitsen bijna aanraakbaar als er handen waren. Lichten van voor de schepping. Oogleden dicht, ogen […]
-
Liefde, Poëzie
Dit is het
Dit was het meer is er niet Het is al lang niet meer op, leeg, gedaan Ondertussen zijn we veel verder dan dat Zwijgend zitten we aan een ongelakte tafel waar ik mijn nagels in heb geboord M’n hoofd heb gestoten En waar m’n tranen zoute lijnen trekken Het is […]
-
Poëzie
MUNTEN
Net zolang knipperen ogen aan de hete hemel tot nachtelijke vingers ze barmhartig sluiten voor de hitte die daags nadien zal volgen. Een muntstuk op elk oog dat gesloten moet worden, geen verschrompelde lelijkheid moet vertonen, geen lelijke verschrompeldheid moet zien. Niet zolang duurt het ontsnappen als de gevangenschap die […]
-
Poëzie, Sport
Bergbeklimmen
Met 64 de heuvel op te fiets met drie versnellingen de Wageningse Berg over geen kilometers in het uur maar 64 jaren met een lullig voertuig met drie versnellingen onverwacht en onverhoopt over de bult elke ondermijnende gedachte denkend los en achterlatend dan vanaf de rotonde tot woning weten hoe […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties