0
Netjes mijn haar gekamd. Baard getrimd. Geurtje op mijn lijf geramd. Nette kleren liggen klaar. En ben mezelf kwijt, mijn identiteit. Op het werk zegt de baas wat te doen, waar ik zit, waar ik sta. Ik moet overwerken voor wat extra poen, en raak mezelf kwijt, mijn identiteit. Mijn […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie
GEZICHTEN
Gezapig, geil, geestdriftig de gezichten, sommige nonchalant, andere gewichtig. Scherven staan tot aan mijn lippen, snijden zonder erbarmen door mijn vlees. Geen genade voor verliezers, geen vrije dans ondanks het feest. Het gehuil van beesten stijgt op, elk moment van de dag ten top en in avondlijke stonden het schrille […]
-
Poëzie
HELDER
Alles begrijpen in een glimp: dromen, sprookjes, wiskundige vraagstukken, wetenschappelijke theorieen, de kennis van alles: de verklaring van het heelal, de ontdekking van de wereld, de vorm van chaos, het bekende in het onbetrouwbare, net voor het inslapen. Bij het ontwaken weer allemaal vergeten. Zal ik een ontbijt voor ons […]
-
Maatschappij, Poëzie, Politiek
Eischaal
Door de arrogante houding van de bondgenoot nog niet of nooit zal het einde van de oorlog daar zijn onder de hak tot prak verkraakt het huisje van de slak van voortgang bij het kalken ei blijkt alleen de schaalverdeling een feit en het geduld na de redding op de […]
-
Liefde, Poëzie
Mijn liefste
Je ben niet nat mijn liefste, wat is er aan de hand? Wat ik ook doe mijn liefste, je lijkt wel droger dan, het droogste woestijnzand. Heb ik niet beloofd je trouw te blijven? Dit was de laatste keer. Word toch nat mijn liefste. Ik wil met je vrijen liefste, […]
-
Liefde, Natuur, Poëzie
Friesland
Nu de nacht sluimerend van duister niet gestorven nog de dromen lig ik wakker denkend aan gelukkig zijn herinner ik me maanden eerder lijk ik thuisgekomen nu met de klatertoon van regen een welkom in Friesland van te lang al droog geweest vertelt de regenpijp dat ik niet voor groei […]
-
Poëzie
WAARHEID EN LEUGENS
Jij bent hier en ik: waar? Jij bent klaar voor vertier. Er was eens ik en geens. Was ik ooit hier of nooit? Jij bent verder. Ik ben elders. Jij bent bezig. Ik: afwezig. Er was eens toen. Toen is niets meer. Het is heden. Weer elke keer. Ik ben […]
-
Poëzie
Het wassende water
De zon schittert, Nodigt uit. Wassend water. Het doet pijn, Aan je ogen. Bittere tranen, Verzachtend zilt, Laat maar lopen, Het is tijd. Maak een rimpel, Het is windstil, In het warme water, Zonder einde, Loopt het maar door. Aangenaam loom, Kijk nog eens om, Tot je middel, Slaak een […]
-
Poëzie
DRONKEN DICHTER
Zijn ogen twee daiquiri’s, de randen van zijn brilleglazen gekristalliseerd in ijs, vooral bij de winter in zijn hart. Als zijn ogen twee tequila’s zijn, is het zout op de rug van zijn hand naar zijn lippen gestegen, het citroensap kleeft als een wonde aan zijn huid. Huilen naar de […]
-
Poëzie
ALLEDAAGSHEDEN
Golven klotsen zonder spijt voor ongehuwde moeders en hun kroosten, tijd die vergund wordt om te razen en te spoelen soms op een ritme van getijden. Zij hebben geen hart en geen medelijden. De sterren staan, zweven, drijven in het zwerk als bezwete lijven, hangen wat rond en twinkelen, modderen […]
-
Familie, Poëzie
Honger
Spetters vliegen over tafel gemengd met een storm aan geluid kletterend bestek vindt ongenuanceerd zijn weg naar mijn zojuist gedweilde vloer Aardappels verdwijnen evenals de iets te lang gekookte groente het vlees was al bijna op voordat ik het op tafel zette In de box wordt ondertussen mij ook om […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties