0
In de glans, Van je ogen, Zie ik mijn tranen, Omdat je niet van mij bent, En nooit zal zijn. Ik verdwaalde en werd bang, Ik zocht je ogen, Maar ze zijn al dicht, En gaan nooit meer open. Een heilig vuur, Gloeit in mijn gezicht. We zijn er klaar […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Poëzie
Poëzie is dat wat poëten schrijven.
-
Poëzie
ALLEDAAGSHEDEN
Golven klotsen zonder spijt voor ongehuwde moeders en hun kroosten, tijd die vergund wordt om te razen en te spoelen soms op een ritme van getijden. Zij hebben geen hart en geen medelijden. De sterren staan, zweven, drijven in het zwerk als bezwete lijven, hangen wat rond en twinkelen, modderen […]
-
Familie, Poëzie
Honger
Spetters vliegen over tafel gemengd met een storm aan geluid kletterend bestek vindt ongenuanceerd zijn weg naar mijn zojuist gedweilde vloer Aardappels verdwijnen evenals de iets te lang gekookte groente het vlees was al bijna op voordat ik het op tafel zette In de box wordt ondertussen mij ook om […]
-
Column, Eten & drinken, Poëzie
Stukje in mijn neus
Iedere ochtend word ik wakker, met een stukje in mijn neus. Dat stukje in mijn neus, blaas ik dan uit, met een flinke ademstoot. En dan vang ik het het op, dat stukje in mijn neus, in de palm van mijn hand. Het is om op te vreten, dat stukje […]
-
Column, Poëzie
Met een gerust hart
Daar lag hij te treuren, want hij had het nog nooit gedaan. Niemand kon hem opbeuren, want het was met hem gedaan. Oud en versleten, wachtte hij op de dood, Maar gereed om te gaan, kreeg hij hoge nood. Voor het laatst naar het toilet, en daar deed hij zijn […]
-
Poëzie
DWALEN
Soms verdwaal je in oorden die er bekend uitzien. Soms word je het makkelijkst verleid door wat onbetrouwenswaardig is, maar herinnert aan twijfel over dualiteit en begeerte. Soms zie je alles van twee kanten tegelijkertijd. Dat de schildpad een harnas draagt zal mij niet beschermen; dat het kruipt, dat de […]
-
Fictie, Mensen, Poëzie
Cocq en Ruytenburch
Wiegend met haar zachte donskont, wilde moederkloek haar broedsel verzorgen. Haar legsel verstopt onder hooi op de grond, hopend dat niemand vond wat zij had verborgen. Zelfs de stoere haan die haar had bevrucht, nadat zij zich gewillig had laten bestijgen, had van zijn eigen bloedjes geen lucht, ze wist […]
-
Maatschappij, Poëzie
Hopend dat ik eerder sterf
Ik ben zo veel vergeten dat wat ik wel weet een prominentere plek in mijn leven heeft in genomen Ik ken het blauw nog van de bloemen en de lucht en ooit de zee Het wit van de schapen onder wolken en ooit de zee Het grijs van regenbuien olifanten […]
-
Poëzie
IJS
De volgende morgen is nooit zoals de avond daarvoor ingebeeld: volmaakt in vlees en geest. De morgen erna start altijd met het realiseren dat het voorbij ging; zeker met gestuntel en teleurstelling, proberen was beter dan het zo laten. Als de middag dichterbij komt brengt het ook meer ongemak; nabijheid […]
-
Poëzie
Kleuren
Ooit toen ik nog jong en onbezonnen was ik noem het gisteren Kleurde ik mijn wereld met dikke strepen waskrijt Om deze vervolgens te bekijken door een felroze bril Glimlachend om de malligheid van jeugd en onwetendheid Sta ik vandaag met kleurpotloden wijfelend aan de rand wat kleine droedels te […]
-
Mensen, Poëzie
Volgend jaar weer
Spelende kinderen, een lachende vrouw, op de barbecue ouwe koeien cremeren, sangria drinken met tijdelijke buddy’s, of luierend lezen onder een parasol. Flirten met de wulpse buffetjuffrouw, op een luchtbed de branding trotseren, tijdloos keuvelen zonder pretenties, slenteren naar de plee met je eigen wc-rol. Geen heimwee naar pindakaas, files […]
-
Poëzie
VOORBIJ
Zij vonden nooit plaats, de gesprekken. Bijgevolg zijn wij er niet helemaal uitgekomen zoals gewoonlijk wanneer er niets opgeklaard wordt blijft het allemaal vrij voor een andere keer die er niet aankomt. Alles is in afwachting. Jij bent de vrouw die leven ziet langstrekken voorbij aan haar, ziet wat niet […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties